روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٩٠ - چهارم - زهد

از دو جهت است كه پاى خوبى و بدى و مدح و ذم در رابطه با موجودات اطراف و مورد ابتلاى ما به ميان مى‌آيد:

اول: از نظر انتفاع و تحصيل كه تا حدودى آنرا بيان داشتيم.

دوم: از نظر علاقه و ميل باطنى و محبت قلبى.

زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ وَ الْبَنِينَ وَ الْقَناطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّةِ وَ الْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَ الْأَنْعامِ وَ الْحَرْثِ ذلِكَ مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الْمَآبِ‌ قُلْ أَ أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِنْ ذلِكُمْ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ

«محبت شهوتها از زنان و پسران و مالهاى زياد از طلا و نقره و اسبان نشاندار و چهارپايان و زراعت براى مردم آرايش يافته و زينت داده شده، اينها برخوردارى از حيات دنياست، و نزد خدا نيكوئى بازگشت است بگو كه به بهتر از اين شهوتها شما را بيآگاهانم براى متقيان نزد پروردگار شان بهشتهائى است كه در آن نهرها جاريست و جفت‌هاى پاكيزه و خشنودى خدا ....»

أَ رَضِيتُمْ بِالْحَياةِ الدُّنْيا مِنَ الْآخِرَةِ ... الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَياةَ الدُّنْيا عَلَى الْآخِرَةِ ... كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعاجِلَةَ وَ تَذَرُونَ الْآخِرَةَ

آيا به زندگانى حاضر از زندگانى (عالى) راضى شديد .... نه شما زندگانى عاجله را دوست داريد و زندگانى آن سراى را ترك مى‌كنيد.