روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٩٤ - چهارم - زهد

الباقي النوراني في تحصيل الخزف الفاني الظلماني الذي يفوت عنه و ينتقل الي اعدائه من الوارث و غيرهم» يعنى واجب است كوشش آدمى در كارهاى دنيا به اندازه ضرورت باشد و تحصيل زايد بر آن را بر خود حرام سازد، زيرا شقاوتى بالاتر از صرف جوهر ابدى نورانى (نفس و روح) در راه بدست آوردن سفال تاريك (ماديات) نيست كه بالأخره روزى از اختيار او بيرون شده به ورثه‌اش منتقل ميگردد. اگر نويسنده محترم اكنون زنده مى‌بود و اوضاع فلاكت بار جهان اسلام را در ابعاد اقتصادى و سياسى و اجتماعى و نظامى مى‌ديد و بيدادى استعمار كفار و تسلط جوامع صنعتى را مشاهده مى‌كرد مسلما نظريه او تغيير مى‌يافت و از ذكر عبارات فوق شديدا پشيمان مى‌شد.

ما بايد اين موضوع مسلم را بپذيريم كه در جهان امروزى حفظ دين و اجراى احكام اسلامى حتى در زندگانى انفرادى موقوف بر قدرت نظامى و سياسى و اقتصادى (صنعتى، تجارى و زارعى ...) ميباشد و نمى‌شود كه ماديات را ناديده گرفت قرآن هم در اين مورد مى‌فرمايد: وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ» هر اندازه كه مى‌توانيد براى دفع كفار نيرو آماده نمائيد.[١]

بهر حال توجه به دنيا و تحصيل علوم تجربى و ثروت هر

[١] - در اين دو آيه دقت كافى لازم است." انْظُرُوا ما ذا فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ"" قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ" در آسمان‌ها و زمين نظر اندازيد كه چه دارند بگو در زمين سير نمائيد و نظر كنيد كه خلقت چگونه آغاز شده است؟