روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٣١ - پانزدهم - وقار

تكان دهنده با وقار باشد.»

يك مرتبه از وقار آنست كه انسان به تأثير عوامل نفسى از راه راست و متن حقيقت خارج نشود و انضباط نفسانى و مديريت در اراده و اداره داشته باشد. وَ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلى‌ أَلَّا تَعْدِلُوا «دشمنى مردمى شما را وادار به بى عدالتى نكند.» بلى انتقام گرفتن مظلوم از ظالم منافاتى با وقار ندارد بلكه حفظ عدالت است.

وَ إِذا ما غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ ... وَ الَّذِينَ إِذا أَصابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنْتَصِرُونَ‌ «وقتى كه غضب كنند مى‌بخشند و اگر مورد ظلم و ستم واقع شوند انتقام مى‌گيرند.[١] جزاى بدى بدى است و اگر كسى عفو كند و اصلاح نمايد پاداش او بر خداوند است.»

بهر حال مؤمن با وقار كسى است كه در موقع مصيبت، ذلت را نپذيرد و در هنگام نعمت، بغرور و تكبر مبتلا نشود، و در هر دو حال از طريق عبوديت بيرون نرود.

يك مرتبه ديگر از وقار شوخى و مزاح زياد و قهقه نداشتن است. امام صادق (ع): مزاح نكنيد كه آبرو را مى‌برد. در روايت ديگر ميفرمايد: قهقه از جانب شيطانست.

امام كاظم (ع): مزاح و شوخى نكن كه نور ايمان ترا مى‌برد، و مردانگى و مروت ترا سبك مى‌گرداند.

[١] - ممكن است انتصار بمعناى يارى خواستن باشد ولى به هر حال انتقام جايز است.