روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٦٦ - سيزدهم تا شانزدهم - خوف، رجا، عدم يأس و عدم ايمنى از مكر

را با مضمون آيه مباركه بخوان و تأمل كن، كه راه ما بسيار ترسناك است.

بلى در آيات زيادى وارد شده است كه‌ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ‌ (خوفى بر مؤمنين نيست و نه غم و حزنى دارند) ولى ممكن است كه مراد تنها خوف از معصيت باشد چون در مورد آيات مذكور معصيت فرض نشده بلكه طاعت فرض شده است. ولى ترس از رد اعمال صالحه و ترس از انحراف آينده و حتى ترس از معصيت در آينده براى همه وجود دارد و ممكن است كه مراد از آيات مذكوره نفى خوف در قيامت باشد، و اللّه العالم.

آخرين روايت معتبر درباره خوف: هر چشمى روز قيامت گريان است مگر سه چشم: چشمى كه از محرمات (چيزهائى كه ديدن آنها حرام است) بهم نهاده شده و چشمى كه در طاعت خدا شب بيدار مانده و چشمى كه در دل شب از خشيت خدا گريسته باشد. (ص ٢٣٤، ج ٤، اصول كافى)

در روايتى آمده است: اگر گريه ندارى بشكل گريه كننده در بيا (تباكى كن)

ولى بهر حال خوف از گناهان نبايد بحد يأس و نااميدى‌