روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٦٥ - اسباب حسد
از شر حسود كه حسد ورزد اين آيه به خباثت حسد از نظر تاثير آن در جناياتى كه در حق محسود ممكن است صادر شود اشاره مىكند حسد، توهين، استهزاء، ظلم، حق تلفى، و حتى خونريزى و ساير معاصى را در پى دارد.
٢- أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ آيا (يهوديها) با مردم در آنچه كه خدا بفضلش به آنان داده است حسد مىورزند.
٣- روايت صحيحه يونس از امام صادق (ع) از رسولالله (ص): خداوند به موسى بن عمران فرمود: به آنچه كه به مردم از رحمت خود دادهام حسد مبر. زيرا حسود بر نعمت من خشمگين است، و از قسمت من كه ميان بندگانم كردهام جلوگيرى مىكند و كسى كه چنين باشد من از او نيستم و او از من نيست.
در روايت صحيحهاى امام باقر (ع): حسد ايمان را مىخورد چنانچه آتش هيزم را مىخورد.[١]
روايت صحيحهاى ديگر از امام صادق (ع): آفت دين حسد و خود بينى و فخر باليدن است.[٢]
اسباب حسد
حسد غالباً از دشمنى با محسود و يا از خباثت و ضعف نفس حسود بوجود مىآيد كه حال ديدن نعمت را درباره ديگران ندارد.
[١] - ص ٢١٦ ج ٣ اصول كافى ترجمه دار.
[٢] - ص ٤١٨ همان مصدر قبلى