روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٢٠ - چهارم - درباره دعا

مناجات است و رهائى در اخلاص است چون بى تابى سخت شود پناه گاه خداوند است.»

و في الصحيح عن الصادق (ع):

«ان الدعاء يرد القضاء ينقضه كما ينقض السلك و قد ابرام ابراما»[١]

دعا قضاء را بر مى‌گرداند و آنرا از هم باز ميكند مانند رشته نخ كه هر چند محكم تابيده شده باشد قابليت باز شدن را دارد.

امام باقر (ع) در روايت صحيح به زراره مى‌گويد: «الا ادلك على شى‌ء لم يستثن فيه رسول الله (ص) قلت: بلى، قال: الدعا يرد القضاء و قد ابرم ابراما- و ضم اصابعه-»[٢]

و في الصحيح عن الكاظم (ع):

عليكم بالدعاء فان الدعاء للّه و الطلب الي اللّه يرد البلاء و قد قدر و قضي و لم يبق الا امضاؤه، فاذا دعي اللّه عزوجل و سئل صرف البلاء صرفة»

بلائى كه مورد تقدير و قضاى خداوند قرار گرفته و تنها امضاى آن باقى مانده بوسيله دعا دفع مى‌شود.

و فى صحيح هشام عن الصادق (ع):

«اذا الهم احدكم الدعاء عند البلاء فاعلموا ان البلاء قصير»[٣]

درازى و كوتاهى مصيبت به دعا معلوم مى‌شود، اگر دعا كرد مصيبت او كوتاه است و الا دراز.

ولى در صحيح هشام آمده است كه خداوند مى‌فرمايد:

«من‌

[١] - ص ٢١٥ ج ٤ اصول كافى.

[٢] - ص ٢١٦ همان مصدر

[٣] - ص ٢١٩ همان مصدر