روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٨٢ - الف - با مسلمانان و مؤمنان

مى‌شود. بدترين شقاوت اينست كه با مؤمنى طرح برادرى بريزد و عيوب او را بشمارد تا روزى او را سرزنش كند.

٧- غيبت نكند (بدگوئى در غياب و لو راست باشد) كه از گناهان مهم است و قرآن آن را همچون خوردن گوشت برادر مرده دانسته است! در روايت موثقه ابى بصير از امام صادق (ع) از رسول‌الله (ص) آمده است: دشنام به مؤمن، فسق است و جنگ با او كفر و خوردن گوشت او (غيبت او) معصيت است و احترام مال او مانند احترام خون اوست. (ص ٦٤ ج ٤ اصول كافى)

٨- افشاى اسرار، حرام و غير اخلاقى مى‌باشد (ص ٦٢ ج ٤ اصول كافى)[١]

٩- طعنه زدن و تحقير مؤمنين زشت است‌ وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ

١٠- گمان بد در حق مؤمنين ننمايد كه حرام است.

١١- مصيبت مؤمنين را از بدى عمل آنان نداند.

١٢- استهزاء و مسخره نمودن مؤمنين بهر شكلى كه باشد زشت و حتى محرم است.

١٣- از مؤمنين دورى و جدائى نجويد وقتى رنجشى رخ داد او براى آشتى پيش قدم شود و بهتر است كه از سه روز بيشتر معطل نكند. (ص ٤٤ ج ٤ اصول كافى)

١٤- سرزنش مؤمن بر گناهان او- در غير موارد جايز آن مانند

[١] - به ص ١٩٦ ج ١ حدود الشريعه چاپ اول ماده اذاعه مراجعه شود.