روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٦٢ - هفتم - خوبى و احسان

ندارد. و لذا امام مى‌فرمايد: «لاتصلح الصنيعة الا عند ذى حسب او دين»[١] خوبى جز با شريف يا متدين شايسته نيست.

در قرآن مى‌خوانيم‌ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ‌ وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً لا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِنْ نَجْواهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلاحٍ بَيْنَ النَّاسِ‌

بهترين احسان و خوبى در حق ديگران ارشاد و راهنمائى آنان بسوى حقيقت و فضايل اخلاقى و تكاليف فقهى و نزديك نمودن آنان بپروردگار مى‌باشد. اين دلسوزى و خير خواهى در حق كافر و مؤمن از صفات پيامبرى است. فَلَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ عَلى‌ آثارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهذَا الْحَدِيثِ أَسَفاً فَلا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَراتٍ‌

حضرت پيغمبر اكرم آنقدر علاقه بهدايت مردم داشت كه قرآن مى‌گويد: مبادا جان خود را در اين شوق و حسرت هلاك بگردانى!! بنابراين ما هم بايد تا حد زيادى اين علاقه را در نفس خود زنده كنيم. لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ نيكوست كه به آن حضرت اقتدا كنيم بلى بايد علاقه بحد افراط نرسد كه برخلاف موازين به خود و ديگران ضرر برسانيم و تعصب چشم ما را كور كند.

و نيز در قرآن مى‌خوانيم: أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ ... فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً وَ مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ‌

[١] - ص ٥٢٨- ٥٣١ ج ١١ الوسايل.