روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٣٥ - دام خطرناك مصائب

جلوگيرى بوى بد و ميكروب مضر نقشى ندارد. در قرآن كريم مى‌خوانيم: وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً از فتنه‌اى كه (بلاى آن) تنها به ستمگران شما نمى‌رسد (و بيگناهان شما را هم در بر مى‌گيرد) بپرهيزيد البته بى گناهان بلارسيده روز قيامت عوض داده خواهد شد تا ظلمى بر كسى واقع نگردد.

گاهى مصيبت نتيجه ندانم كارى و اشتباهات خود ماست (هرچند كه گناه نبوده باشد) جهالت و بى پروائى ما است كه بطور طبيعى عكس العمل عمل ما دامن گير خود ما و حتى دامن گير اولاد ما مى‌شود. و نقص روحى يا بدنى نصيب اولاد ما مى‌گيرد.

وَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَ لكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ‌ «خداوند بر آنان ستم ننموده است، خودشان بر خود ستم مى‌كنند.»

٤- گاهى يك حادثه براى اجتماع و جامعه بطور كلى مفيد است ولى براى جمعى مضر و مصيبت است و همه مى‌دانيم كه در فرض تزاحم مصلحت عمومى بر مصلحت فردى مقدم است مثلًا بادى كه در تابستان بسيار گرم باعث نجات جان هزاران و حتى مليونها انسان هندى مثلًا مى‌شود. ممكن است ديوار كسى را خراب و خانه پاك ديگرى را كثيف و لباس سومى را مفقود و بالأخره چراغ بيوه زنى را خاموش نمايد.