روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٩٠ - ج - با اشرار و ناپاكان
٥- عن امير المؤمنين (ع) همنشينى با اشرار موجب بدگمانى بخوبان مىشود و همنشينى با خوبان بدان را بخوبان رساند. پيامبر اكرم (ص) مىفرمايد: كسى كه بخدا و روز قيامت ايمان دارد با كافر برادرى و با فاجر آميزش ننمايد.
مبارزه با مفسدين
نه تنها مجالست با اشرار ممنوع است كه مسلمان بايد بدفع فساد آنان بپردازد. دستور پيامبر اسلام اينست كه: وقتى اهل ريب و بدعت را بعد از من ديديد از آنان اظهار بيزارى كنيد و به آنان بدگوئى كنيد و بر آنان طعنه بزنيد و مبهوت شان سازيد (بهتان زنيد) تا در فساد در اسلام طمع نكنند و مردم را از آنان بر حذر بنمائيد تا از بدعتهاى آنان چيزى نياموزند خداوند براى شما با اين كار حسنات را مىنويسد و درجات شما را بلند مىبرد.[١]
برخورد حكومت اسلامى با مفسدين و محاربين بسيار شديد مىباشد. كه در فقه اسلامى بيان شده است. بهر حال با گمراه كنندگان و ظالمين و بدعت گزاران نبايد مدارا و گذشت كرد كه اين گذشت و دلسوزى نه نيكو كه ستمى بزرگ بر اجتماع است و اخلاق اسلامى را نبايد به حماقتهاى غير اسلامى مغشوش نمود.
|
ترحم بر پلنگ تيز دندان |
ستمكارى بود بر گوسفندان |
|
مطلب مهمى كه اينجا لازم بتذكر است اينست كه مسلمانان غيور و خصوصاً دانشمندان دينى غالباً در مقابل معاصى كوچك و
[١] - ص ٥٠٨ ج ١١ الوسايل. البته سند روايت صحيح و معتبر است.