روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢٦ - خاطرات قلب

ولى تمام وسايل گمراهى او در وسوسه و القاى خاطرات بد و دعوت بسوى بديهاست و علاج آن ياد خداى عزوجل‌[١] و پناه بردن باوست‌ اعوذ باللّه من الشيطان الرجيم و لاحول و لاقوه الا باللّه العلي العظيم‌ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ مَلِكِ النَّاسِ إِلهِ النَّاسِ مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ الْخَنَّاسِ الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ‌.[٢]

ياد خدا و مداومت بر آن، موجب صفاى دل، احساس امنيت و آرامش روحى مى‌شود و انسان زمانى كه در ياد خداوند است خود را به درگاه الهى نزديكتر احساس مى‌كند زيرا حمايت و سرپرستى بارى تعالى را با جان و روان خود درك مى‌نمايد و اين درك و حس، سبب غلبه انسان بر حوادث و مشكلات دردناك زندگى مى‌گردد. قرآن كريم مى‌فرمايد: فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ‌[٣] «به ياد من باشيد تا به ياد شما باشم»

در پايان بايد بدانيم كه آرزو كردن معصيت و اراده آن در نفس يك نوع تجرى مى‌باشد كه عقلًا حرام است و حتى بعيد نيست كه شرعاً نيز حرام باشد.[٤] ولى تصور معصيت، حرام نيست هر چند كه بد است.

[١] - و من يعش عن ذكر الرحمن نقيض له شيطانا فهو له قرين.

[٢] - اين سوره ناظر ببلاهاى داخلى است كه وسوسه نفس است و سوره قل اعوذ برب الفلق ناظر ببلاهاى خارجى مى‌باشد.

[٣] - سوره بقره/ آيه ١٥٢.

[٤] - بجزء اول حدود الشريعه به ماده تجرى در حرف جيم و بجزء دوم بماده نية مراجعه شود.