روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٦٩ - هفدهم - گمان خوب

از فرمايش حضرت پيامبر اكرم (ص) بر منبرش:

قسم به خداى يگانه به مؤمن خير دنيا و آخرت هرگز داده نشده مگر بحسن ظن او بخدا و اميدوارى او بخدا و حسن خلق او و جلوگيرى او از غيبت نمودن مؤمن قسم به خداى يگانه كه خداوند بنده مؤمن را پس از توبه و استغفار عذاب نمى‌كند. مگر بگمان بد او بخدا و تقصير او در اميدواريش و بدخلقى و غيبت نمودن او مؤمن را. قسم به خدائى كه جز او معبودى نيست، هيچ بنده مؤمنى گمان خوبى به خدا پيدا نكند مگر اينكه خدا نزد گمان خوب او (حاضر) است، چون خدا كريم است، و خيرات بدست اوست. حياء مى‌كند كه بنده مؤمنش به او گمان خوب داشته باشد و او گمان و اميد او را بر هم زند، و خلاف آن صورت گيرد، به خدا گمان خوب داشته باشيد و بسوى او رغبت نمائيد.[١]

و في الصحيح عن الرضا (ع)

«احسن الظن باللّه فان اللّه عزوجل يقول انا عند حسن ظن عبدي المؤمن بي ان خيرا فخير و ان شرا فشر»[٢]

بخدا گمان نيكو داشته باشيد، كه خداوند مى‌فرمايد: من نزد گمان بنده مؤمن بخود مى‌باشم. اگر گمانش خوب باشد به او خير مى‌رسانم و اگر شر باشد شر مى‌رسانم.

بلى سوء ظن بخدا از جمله محرمات شرعى است و حسن‌

[١] - ص ٣٦٦، ج ٧٠، بحار الانوار عن الكافى و روايت صحيح السندى ديگرى را نيز با مضمون عالى در اين مورد از تفسير قمى نقل كرده است. ص ٣٨٤، ج ٧٠

[٢] - ص ٣٦٦ همان مصدر