روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٣٣ - دام خطرناك مصائب

حتى گاهى او را وسوسه مى‌كند كه زبان به اعتراض بگشايد. و از خدا شكوه كند، گاهى اين اعتراض بمرحله خطرناكى مى‌رسد.

ولى موحد روشندل همه چيز را در نظام كل نيكو ميداند و به جهان خرم از آنم كه جهان خرم از اوست.

لازمست متوجه شد تمام بلاها و مصيبتها از خود علل و اسبابى دارد و خداوند با هيچ بنده‌اى نامهربان و كم لطف ويا دشمن نيست و در اينجا به جهت خدشه دار نشدن محبت بنده با خدايش و فهميدن رمز بلاها و بدبختيها عللى از آنها بيان مى‌شود تا شيطان علاقه ما را بخدا در موقع مصيبت كم نگرداند.

١- پاره‌اى از مصيبتها انتقام از جرم و عصيان بنده است كه مسلما سبكتر و كمتر از عذاب قيامت است در قرآن مى‌خوانيم: ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ‌ «فسادى كه در زمين و در دريا پديدار گشته از عمل مردم است تا نتيجه بعضى كارهاى خود را بچشند و شايد از عمل خود بر گردند.»

مى بينيد كه اين نوع مصيبتها براى تطهير نفس و براى ارشاد خطاكار است كه براه راست بگردد و اين خود نوعى لطف است.

وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ