روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٩ - ٢ - دواعى تهذيب و خود سازى

دارد. ولى مرد موحد از گفتار قرآن اعتقاد پيدا نموده است كه عزت و قوت همه از آن خداوند است. فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً و أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً.

با اين اعتقاد موضوعى براى خوف و طمع نسبت به غير خدا باقى نمى‌ماند. و نه سببى براى ريا و تملق و تذلل و اميد. اساساً بجز خدا كسى عزت و ذلت نمى‌دهد. تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ و از اينجاست كه همه رذايل منتفى به انتفاء موضوع مى‌شود اصولًا با ملاحظات آيات زيادى كه مالكيت همه چيز را براى خدا اثبات مى‌دارد و اينكه همه موجودات مقهور و مراد و مملوك خداوند است و هيچ چيز در ذات و صفات و افعال خود استقلال ندارد تا انسان كامل طالب او باشد بلكه خدا در همه آنها متجلى است و او محبوب و مطلوب است. و هر چه كه بخواهيم بايد از او بخواهيم و موجود مستقلى غير از خدا وجود ندارد تا مراد و مطلوب باشد يا از او چيزى خواسته شود.

بعضى از دانشمندان معاصر ادعا مى‌كنند كه داعى اخير روش مخصوص به قرآن كريم است كه بر توحيد خالص (نه بر تكاليف عامه دينى و ثواب و عقاب اخروى) استوار است و در هيچ يك از كتابهاى آسمانى و تعليمات انبياى گذشته (عليهم السلام) و كلمات و معارف فلاسفه الهى كه به ما رسيده است يابيده نمى‌شود.

ولى اين ادعا درست نيست. زيرا مالكيت عامه و انحصار