انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٨١ - دو دسته گى انسان ها
در روز قيامت اين گونه نيست؛ بلكه آنجا حساب خيلى دقيق است و با حساب دنيا كاملًا متفاوت است. در قيامت حساب از جانب خداوند متعال جل جلاله گرفته مىشود و كيفيت حساب را جز او كسى نمىداند. خداوند جل جلاله از ظاهر و باطن انسان مىداند و ترازوى قيامت نيز بسيار دقيق اعمال را سنجش مىكند. علاوه بر آن تمام جوارح انسان عليه او شهادت مىدهند و عمل انسان نيز مجسم مىشود.
قبلًا عرض كردم كه خداوند جل جلاله به پيغمبر بزرگوارش خطاب مىكند كه در قيامت چشم شما تيزبين مىشود. قوه باصره انسان در قيامت آنقدر قوى مىشود كه بتواند عمل خود را مشاهده كند. چشم انسان در قيامت مثل چشم دنيا نيست كه فقط الوان و يا به اصطلاح رنگها را ببيند؛ آن موقع چشم انسان چنان تيز مىشود كه همه چيز رامىتواند مشاهده نمايد. در روز قيامت راههاى ديگرى نيز وجود دارد كه انسان را قانع مىسازد و نمىتواند عمل خود را انكار كند. ممكن است در قيامت چيزهاى وجود داشته باشد كه در دنيا اصلًا به ذهن بشر نرسيده باشد؛ زيرا راههاى تحصيل علم براى بشرمحدود است و از قدرت و حكمت خدا جز اندكى را نمىداند. خداوندمتعال جل جلاله بر هر چيز محيط و به هر كارى قادر است.
«فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ»
و اما كسىكه عملهاى وزن شدهاش سنگين و پر ارج باشد.
در مورد موازين، دو نظريه بين مفسرين وجود دارد.
نظريه اول: بعضى از مفسرين گفتهاند كه موازين جمع ميزان است. يعنى ترازوهاى روز قيامت است كه عمل انسان توسط آنها وزن مىشود؛ اگر عمل صالح انسان بيشتر بود ترازوى عمل او نيز سنگين مىشود.