انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٣٨ - در قلب سپاه دشمن
كردند و قلب سپاه دشمن را دريدند. اين حمله برقآسا چنان غافلگير كننده بود كه مشركين مجال آرايش نظامى را پيدا نتوانستند.
«فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعاً»
به سرعت پيش رفتند، بههمان سرعتى كه ممكن بود. هنوز هوا تاريك بود كه مجاهدين خود را در قلب دشمن رسانيدند. آنان چنان از تاكتيك دقيق استفاده نمودند كه سپاه دشمن راه فرار خود را گم كردند. چنين كارى طبعاً جرئت مىخواهد، شهامت و شجاعت مىخواهد، دو هزار و يا سه هزار نفر، در براى آن سپاه عظيم دشمن، چگونه ممكن است كه با آن سرعت زياد پيشروى كنند و صفوف سپاه مشركين را در هم بكوبند، مسلمانان توانستند تا در يك فرصت كوتاه آرايش نظامى آنها را زير و رو نمايند. اين از أهميت جنگ ذات السلاسل است كه قرآن مجيد اين چنين آن را بازتاب مىدهد.
آيات قرآن بسيار عجيب است مطالب را با سبكى بيان مىكند كه در تمام ادبيات عرب چنين سبكى وجود ندارد. با الفاظ زنده داستان جنگ ذات السلاسل را با تمام كيفيت آن بيان مىكند كه مسلمانان با چه سرعت و با چه اراده قوى رفتند و چگونه به مشركين اتمام حجت نمودند و چطور روحيه سپاه عظيم دشمن را شكستاندند؟
عرض كردم كه در آيات قران معانى متعدد وجود دارد و سوره عاديات نيز تفاسير مختلف دارد؛ اما من آن را در مورد اين جنگ تفسير كردم. قرآن كلام خدا است و آنهايى كه مىگويند (نعوذ بالله) قرآن از جانب خدا نيست؛ بلكه ساخته و پرداخته پيغمبراسلا صلى الله عليه وآله وسلم است، عقل ندارند، اگر عقل داشته باشند و به عقل خود مراجعه كنند، بعد مىدانند كه اين جملات قرآن از جانب خالق مدبّر و حكيم است و چنين الفاظى از توان پيغمبر بزرگواراسلام صلى الله عليه وآله وسلم بيرون است. كلمات و جملات قرآن