انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٧٤ - أهميت نماز

امام صادق عليه السلام مى‌فرمايند: كسى نماز را سبك مى‌شمارد در روز قيامت مشمول شفاعت ما نمى‌شود. در حالى‌كه بسيارى از افراد كه در همين عصر ارتباطات، زندگى مى‌كنند، به نماز أهميت نمى‌دهند؛ اين عده اخبار راديو و تلويزيون را از ابتداء تا انتها گوش مى‌كنند؛ بدون اين‌كه وقفه داشته باشند؛ حتى قبل از شروع اخبار، براى شنيدن آن خود را آماده مى‌كنند و به انتظار مى‌نشينند؛ اما در نماز خواندن بى‌توجه هستند و تا زمانى‌كه اخبار تمام نشده به‌سوى نماز نمى‌روند؛ تا زمانى‌كه فيلم و سريال مورد نظرشان خلاص نشده نماز نمى‌خوانند. حميده زن امام صادق عليه السلام به ابوبصير مى‌گويد: اين آخرين كلام امام بود وقتى آن را گفت چشم از جهان فروبستند؛ از اين روايت دانسته مى‌شود كه نماز خيلى مهم است كه حتى آن‌حضرت عليه السلام در حال جان دادن اقارب خود را به خواندن آن سفارش مى‌كنند.

بنابراين آن‌چه‌كه از آيه مباركه قرآن و آن‌چه كه امام صادق عليه السلام در آخرين لحظه عمر خود به خويشاوندان خود سفارش فرمودند، دانسته مى‌شود كه آن‌هايى كه نماز را سبك مى‌شمارند در روز قيامت از شفاعت اهل‌البيت عليهم السلام، محروم هستند؛ كسى‌كه از شفاعت آن‌ها محروم باشد، معلوم است كه مورد عذاب خداوند جل جلاله نيز واقع مى‌شود. با توجه به آيه مباركه و حديث مذكور دانسته مى‌شود كه نماز از تمام عبادات مهم‌تر است و بايد به هيچ وجه انسان نماز را سبك نه‌شمارد؛ زيرا نماز تنها چيزى است كه در هر روز ارتباط انسان را با عالم بالا مستحكم مى‌كند.

البته تمام عبادات، ارتباط انسان را با خدا مستحكم مى‌سازند، چه روزه، چه حج، چه دعا، چه تسبيحات و اذكار؛ ولى كيفيت آن‌ها فرق دارند، بعضى عبادات در سال يك مرتبه است؛ بعضى عبادات در عمر انسان يك مرتبه واجب مى‌شود؛ برخى ديگرى از آن‌ها عبادات واجب نيستند؛ بلكه مستحب هستند. اما نماز علاوه‌