انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١١٧ - شفارش به صبر

امامان مساجد، دانشمندان، متخصّصين، سرمايه داران، فقرا و كارگران همه به اين موضوع گرفتاراند. صبر در زندگانى انسان ضرورى است؛ زيرا زندگانى براى همه‌ى انسان‌ها مشكلات دارد و زندگانى بدون مشقت و مشكلات در دنيا براى كسى وجود ندارد. مردم عادى فكر مى‌كنند كه رئيس‌جمهور و اعضاى كابينه، هيچ مشكلى ندارند (براى اين‌كه تمام امكانات را در اختيار دارند) رئيس‌جمهور و وزيران‌كابينه بر خلاف تفكر مردم، شايد بگويند: خوش به‌حال مردم، عجب زندگانى بدون درد سر دارند؛ با آن‌كه كار مى‌كنند، زحمت مى‌كشند و به سختى زياد پول به‌دست مى‌آورند تا مصارف خانواده خود را تهيه كنند؛ ولى شب كه مى‌شود با خاطر آسوده، بدون ترس و دغدغه، لقمه غذا را در كنار اعضاى خانواده شان با خوش‌حالى صرف مى‌كنند. نه براى قدرت فكر مى‌كنند، نه براى سياست، نه خطر كشتن را احساس مى‌كنند؛ با خيال راحت عمرشان را در كنار خانواده سپرى مى‌كنند؛ در حالى‌كه ما به هزاران تشويش گرفتاريم و حتى شب را نيز آرام نمى‌خوابيم.

فقرا فكر مى‌كنند كه پول‌داران هيچ مشكلى ندارند و تمام خوش‌بختى را مربوط به پول مى‌دانند؛ در حالى‌كه چنين نيست. پول‌داران و ثروت‌مندان بر عكس مردم فقير، به صدها مشكل ديگر گرفتاراند و حتى شب‌ها خواب آرام ندارند. تمام شب و روز سرمايه داران به فكر و تشويش مى‌گذرد. به فكر سرمايه و تجارت خود هستند. به اين‌كه پول‌شان را دزد نبرد، فكر مى‌كنند براى اين‌كه در تجارت ضرر نكنند، هم‌چنين به صدها مورد ديگر فكر مى‌كنند؛ در حالى‌كه انسان فقير فقط در فكر اين است كه چگونه براى خانواده خود لقمه‌ى حلال تهيه كند. انسان فقير شب كه مى‌خوابد، خُور خُورش به هوا مى‌رود. مى‌خواهم عرض كنم كه تمام اصناف جامعه به اندازه خود مشكل دارند و كسى بدون مشكل نيست؛ منتهى نوع مشكلات فرق مى‌كند. انسان‌ها هر كدام به نحوى دچار مشكل‌اند؛ چه مسلمان، چه‌