انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩ - پيشگفتار

دين از وظايف شرعى انسان‌هاى مؤمن است كه علماى دينى نيز جزء آن‌هاست. منتهى وظايف علماى دينى نسبت به‌مردم عوام سنگين‌تر است؛ به همين دليل علماى جيّد، در طول تاريخ، نقش رهبرى امت را بر عهده داشتند و به‌عنوان پرچم‌داران امت اسلامى، از هيچ تلاشى دريغ نورزيدند و حتّى در بعضى از موارد جان‌هاى شرين‌شان را فداى دين نمودند.

عصرى كه ما در آن زندگانى مى‌كنيم، نيز چنين است؛ علماى بزرگى اكنون وجود دارند كه عمر شريف شان را براى حفظ دين و ترويج احكام اسلامى وقف كرده‌اند و براى رسيدن به اين اهداف بزرگ، آسايش ظاهرى را عملًا از خود سلب نموده‌اند، در حالى‌كه بعضى از آن‌ها مى‌توانند هم‌چون شاهان و زمام‌داران، از هرگونه آسايش مادى بهره‌مند شوند و از خورد و نوش دنيوى لذّت ببرند. امّا چنين كارى را انجام نمى‌دهند؛ زيرا هركسى‌كه به آن مرحله بالا برسد، وجود خدا را به معنى واقعى‌اش درك نموده و تحت تاثير عظمت او قرار مى‌گيرد؛ كسى‌كه تحت تاثير عظمت پروردگارش قرار بگيرد معلوم است كه خود را فراموش مى‌كند. به‌قول خواجه عبدالله انصارى كه مى‌گويد:

حضرت آيت الله العظمى محسنى (دام ظله العالى) يكى از آن چهره‌هاى درخشان تاريخ اند كه در قرن حاضر عمر پر بركت خويش را براى حفظ دين و تداوم راه انبياى بزرگوار، در خدمت مردم قرار داده‌اند. اين شخصيت دل‌سوز و خستگى ناپذير، با تفكّر و تدبّر والايى كه دارند، هم‌واره سعى و تلاش نموده‌اند كه جامعه انسانى را