انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٨٥ - فرصت ها

«وَ الْعَصْرِ، إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ»

هر انسانى‌كه از عمر خود درست استفاده نمى‌كند در زيان است. چرا ما چنين سرمايه بزرگى را كه خداوند جل جلاله به آن قسم ياد مى‌كند، مُفت و مجانى از دست بدهيم؟ بايد راه‌هاى را جستجو كنيم كه از ضرر بزرگ نجات يابيم. راه بيرون رفتن از اين خسارت عظيم را بايد در قرآن جستجو كنيم.

«وَ الْعَصْرِ، إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ»

قسم به عصر كه انسان در زيان است. براى بيرون آمدن از اين خسارت بزرگ، قرآن مجيد چهار راه را بيان مى‌كند كه اكنون آن‌ها را خدمت شما بيان خواهم كرد.

اول: ايمان به‌خدا؛ انسان بايد به وجود خالق و پروردگار خود ايمان داشته باشد و هر چيزى را كه او اراده كند بدون قيد و شرط قبول نمايد، آيات و نشانه‌هاى پرودگار را در كائنات مشاهده نموده و به آن سر تعظيم فرود آورد. ايمان به خدا يعنى ايمان به قيامت و روز حساب، ايمان به خدا يعنى تسليم محض در برابر آن‌چه كه او دستور داده است.

دوم: عمل صالح است؛ انسان بايد زندگانى خود را به كارهاى شايسته بگذراند و كارهاى نيك انجام دهد. عمل شايسته دامنه‌ى بسيار وسيع دارد كه نمى‌خواهم جزئيات آن را در اين‌جا بيان نمايم؛ زيرا جزئيات آن را تا حدودى كه لازم بود، در جاى ديگر بيان داشتم.[١]

سوم: سفارش به حق است؛ يعنى تبليغ نمودن براى اقامه حق. عرض كردم كه تبليغ نمودن كار يك‌طرفه نيست؛ بلكه كار دو طرفه است. بعضى‌ها فكر

[١] - در همين كتاب/ تفسير سوره عصر