انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٥٥ - سفارش به حق
در صورت لزوم همديگر را امر به معروف و نهى از منكر نمايد و اين حق مسلم هر فرد است كه نبايد در اداى آن كوتاهى صورت بگيرد.
متأسفانه امروز عدهاى هستند كه فقط خودشان را مسلمان مىدانند و بقيهى مردم را تكفير مىكنند؛ اينعمل آنها در واقع كارى احمقانه است و انسان را بهسوى باطل مىكشاند. قرآن مجيد مىفرمايد: «وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً»[١] ما شما را امت ميانه قرار داديم؛ يعنى نه افراط كنيد و نه تفريط. نه كفّا را ولى و سرپرست خود قرار دهيد و نه مسلمانان را از روى جهالت و نافهمى متهم به كفر و شرك نماييد.
«وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ»
بايد ابتداء خود انسان حق را درست و منطقى درك كند، بعد مردم را بهسوى آن ارشاد كند. قرآن مجيد هيچگاه مردم را در دو دستهگى قرار نداده است كه يكدستهاى آنها سفارش كننده باشد و دسته ديگر آنان اطاعت كننده و مطيع باشند؛ زيرا انسانها از سهو و خطا خالى نيستند، مگر آنهايى را كه خداوند جل جلاله به فضل و كرم خود مورد توجه قرار داده باشد.
حالا ممكن است كسى پيدا شود كه بيش از همه احساس مسئوليت كند و هميشه مردم را به حق سفارش كند؛ ولى اين امكان نيز وجود دارد كه يك وقت خود او نيز دچار انحراف شود. در اين صورت براى ديگران واجب است كه او را به راه حق باز گردانند. حق را براى او بازگو نمايند. بر همين اساس است كه قرآن مجيد تمام مردم را مكلف نموده كه همديگر را به حق سفارش نمايند. همه مردم در برابر يكديگر مسئوليت دارند. پدر در برابر فرزندان، فرزندان در برابر پدر. شوهر
[١] - بقره/ آيه ١٤٣