انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٣ - سوره مباركه حاقه

و به اطعام مسكين تشويق نمى‌كرد (٣٤)

پس امروز او را در اين‌جا حمايت‌گرى نيست (٣٥)

و خوراكى جز چرك [زردابه‌] ندارد (٣٦)

كه آن را جز خطاكاران نمى‌خورند (٣٧)

پس نه [چنان است كه مى‌پنداريد] سوگند ياد مى‌كنم به آن‌چه مى‌بينيد (٣٨)

و آن‌چه نمى‌بينيد (٣٩)

كه [قرآن‌] قطعا گفتار فرستاده‌اى بزرگوار است (٤٠)

و آن گفتار شاعرى نيست [كه‌] كمتر [به آن‌] ايمان داريد (٤١)

و نه گفتار كاهنى [كه‌] كمتر [از آن‌] پند مى‌گيريد (٤٢)

[پيام‌] فرودآمده‌اى است از جانب پروردگار جهانيان (٤٣)

و اگر [او] پاره‌اى گفته‌ها بر ما بسته بود (٤٤)

دست راستش را سخت مى‌گرفتيم (٤٥)

سپس رگ قلبش [شاهرگ‌] را پاره مى‌كرديم (٤٦)

و هيچ يك از شما مانع از [عذاب‌] او نمى‌شد (٤٧)

و در حقيقت [قرآن‌] تذكرى براى پرهيزگاران است (٤٨)

و ما به راستى مى‌دانيم كه از [ميان‌] شما تكذيب‌كنندگانى هستند (٤٩)

و آن واقعا بر كافران حسرتى است (٥٠)

و اين [قرآن‌] بى‌شبهه حقيقتى يقينى است (٥١)

پس به [پاس‌] نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى (٥٢)