انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٢ - سوره مباركه حاقه

و فرشتگان در اطراف [آسمان‌] اند و عرش پروردگارت را آن روز هشت [فرشته‌] بر سر خود بر مى‌دارند (١٧)

در آن روز شما [به پيش‌گاه خدا] عرضه مى‌شويد [و] پوشيده‌اى از شما پوشيده نمى‌ماند (١٨)

اما كسى‌كه كارنامه‌اش به دست راستش داده شود، گويد بياييد و كتابم را بخوانيد (١٩)

من يقين داشتم كه به حساب خود مى‌رسم (٢٠)

پس او در يك زندگى خوش است (٢١)

در بهشتى برين (٢٢)

[كه‌] ميوه هايش در دسترس است (٢٣)

بخوريد و بنوشيد گواراى تان باد به [پاداش‌] آن‌چه در روزهاى گذشته انجام داديد (٢٤)

و اما كسى كه كارنامه‌اش به دست چپش داده شود گويد اى كاش كتابم را دريافت نكرده بودم (٢٥)

و از حساب خود خبردار نشده بودم (٢٦)

اى كاش آن [مرگ‌] كار را تمام مى‌كرد (٢٧)

مال من مرا سودى نه‌بخشيد (٢٨)

قدرت من از [كف‌] من برفت (٢٩)

گويند] بگيريد او را و در غُل كشيد (٣٠)

آن‌گاه ميان آتشش اندازيد (٣١)

پس در زنجيرى كه درازى آن هفتاد گز است وى را در بند كشيد (٣٢)

چرا كه او به خداى بزرگ نمى‌گرويد (٣٣)