انوار هدايت
(١)
شناسنامه كتاب
٢ ص
(٢)
فهرست مطالب
٣ ص
(٣)
پيشگفتار
١ ص
(٤)
سوره مباركه حاقه
٢٧ ص
(٥)
حقيقت واقع شدنى
٣٥ ص
(٦)
سرانجام طغيان گرى
٣٧ ص
(٧)
گوش شنوا
٤٦ ص
(٨)
زنگ هاى خطر
٥٣ ص
(٩)
زمين و كوه ها در قيامت
٥٤ ص
(١٠)
حاملان عرش
٥٦ ص
(١١)
آشكار شدن حقايق
٦٠ ص
(١٢)
وضعيت ميدان حساب
٦٢ ص
(١٣)
بهشتى ها
٦٢ ص
(١٤)
جهنمى ها
٦٨ ص
(١٥)
قدرت و ثروت
٧٠ ص
(١٦)
حسرت هارون الرشيد
٧٤ ص
(١٧)
عذاب گنهكاران
٧٦ ص
(١٨)
اهميت حواس و عقل
٨٠ ص
(١٩)
تصديق گفته هاى پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله وسلم
٩٠ ص
(٢٠)
ياد آورى براى متقيان
٩٢ ص
(٢١)
مراحل يقين
٩٦ ص
(٢٢)
سوره مباركه معارج
٩٩ ص
(٢٣)
عذابى كه واقع شد
١٠٧ ص
(٢٤)
حقيقت روح
١٠٩ ص
(٢٥)
عروج ملائكه و روح
١١٠ ص
(٢٦)
شفارش به صبر
١١٦ ص
(٢٧)
قيامت
١٢٦ ص
(٢٨)
وضعيت آسمان
١٢٩ ص
(٢٩)
وضعيت كوه ها
١٢٩ ص
(٣٠)
سستى پيوندها
١٣٠ ص
(٣١)
آرزوى كفار
١٣١ ص
(٣٢)
جواب مجرمين
١٣٦ ص
(٣٣)
حرص و بى تابى
١٣٨ ص
(٣٤)
طبيعت خام انسان
١٣٩ ص
(٣٥)
طبيعت و تربيت
١٤٥ ص
(٣٦)
مشكلات ازدواج جوانان
١٦٠ ص
(٣٧)
امانت دارى و حفظ پيمان
١٦٣ ص
(٣٨)
گواهى دادن بر حقايق
١٧١ ص
(٣٩)
أهميت نماز
١٧٢ ص
(٤٠)
طمع بى جا
١٧٧ ص
(٤١)
عدم تعارض در آيات قرآن
١٨٢ ص
(٤٢)
انجام مسئوليت
١٨٣ ص
(٤٣)
خارج شدن كفار از قبر
١٨٤ ص
(٤٤)
شرمندگى در قيامت
١٨٨ ص
(٤٥)
سوره مباركه زلزله
١٩١ ص
(٤٦)
زلزله هاى شديد
١٩٧ ص
(٤٧)
سنگينى هاى زمين
١٩٨ ص
(٤٨)
تعجب انسان
٢٠٢ ص
(٤٩)
گزارش زمين
٢٠٣ ص
(٥٠)
ديدن اعمال
٢١٤ ص
(٥١)
سوره مباركه عاديات
٢١٩ ص
(٥٢)
غزوه ذات السلاسل
٢٢٥ ص
(٥٣)
اسب هاى دونده
٢٢٨ ص
(٥٤)
آتش افروخته شده
٢٢٩ ص
(٥٥)
در قلب سپاه دشمن
٢٣٠ ص
(٥٦)
عظمت جهادگران
٢٤٠ ص
(٥٧)
انسان بخيل و نا سپاس
٢٤٩ ص
(٥٨)
آگاهى از ناسپاسى
٢٥١ ص
(٥٩)
محبت شديد به مال
٢٥٥ ص
(٦٠)
آشكارشدن نيت ها
٢٥٩ ص
(٦١)
سوره مباركه قارعه
٢٦٧ ص
(٦٢)
حادثه كوبنده
٢٧٣ ص
(٦٣)
انتقال انسان ها
٢٧٥ ص
(٦٤)
پراكندگى انسان ها
٢٧٨ ص
(٦٥)
غبار كوه ها
٢٧٩ ص
(٦٦)
دو دسته گى انسان ها
٢٧٩ ص
(٦٧)
سوره مباركه تكاثر
٢٨٥ ص
(٦٨)
افزون طلبى و تفاخر
٢٩١ ص
(٦٩)
صرف اوقات در بيهودگى
٢٩٩ ص
(٧٠)
مشكلات زندگانى
٣٠٣ ص
(٧١)
دانستن بعداز وقت
٣٠٥ ص
(٧٢)
پرسش نعمت ها
٣٠٩ ص
(٧٣)
سوره مباركه عصر
٣١٣ ص
(٧٤)
معنى عصر
٣١٩ ص
(٧٥)
ارزش عمر از نظر قرآن
٣٢٢ ص
(٧٦)
خصلت هاى پسنديده
٣٢٥ ص
(٧٧)
نظام آفرينش
٣٢٧ ص
(٧٨)
جهان بينى اسلامى
٣٣٠ ص
(٧٩)
ايدئولوژى اسلامى
٣٣١ ص
(٨٠)
وسعت فقه اسلامى
٣٣٤ ص
(٨١)
پيامدهاى عمل ناقص
٣٤٠ ص
(٨٢)
ابعاد مختلف عمل صالح
٣٤٣ ص
(٨٣)
اجزاى دين
٣٤٨ ص
(٨٤)
ماده هاى سوره عصر
٣٥٢ ص
(٨٥)
سفارش به حق
٣٥٤ ص
(٨٦)
تفكيك حق از باطل
٣٥٦ ص
(٨٧)
حل اختلافات
٣٥٨ ص
(٨٨)
خرافات در طول تاريخ
٣٦٢ ص
(٨٩)
مراحل ايمان
٣٦٩ ص
(٩٠)
مفهوم صبر
٣٧٠ ص
(٩١)
توصيه به مبلغين دينى
٣٧٣ ص
(٩٢)
لحظه هاى عمر
٣٧٥ ص
(٩٣)
شمارش عمر
٣٧٦ ص
(٩٤)
قمار سرنوشت
٣٧٨ ص
(٩٥)
فرصت ها
٣٨١ ص
(٩٦)
تبليغ همه گانى
٣٨٦ ص
(٩٧)
زمان تبليغ
٣٩١ ص
(٩٨)
گفتار بدون عمل
٣٩٦ ص
(٩٩)
پرهيز از ريا كارى
٣٩٩ ص
(١٠٠)
اجتناب از غرور و تكبر
٤٠٠ ص
(١٠١)
گفتار بدون دليل
٤٠٣ ص
(١٠٢)
ريشه يابى مشكلات
٤٠٥ ص
(١٠٣)
رقابت هاى منفى
٤٠٧ ص
(١٠٤)
فهرست مؤلفات مؤلف
٤٠٩ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص

انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢١٢ - گزارش زمين

«فإن كل بقعة تشهد للمصلي عليها يوم القيامة»[١] براى اين‌كه در هرجايى نماز مى‌خوانيد روز قيامت همان محل شهادت مى‌دهد كه شما بر آن نماز خوانديد.

با توجه به حديث شريف، ممكن است كه شهادت تصويرى باشد و در هر جايى كه انسان نماز بخواند در همان حالت تصويرش را نشان بدهد. در تاريخ دارد كه حضرت على عليه السلام در موقع خلافت خويش بيت المال را هر هفته يكبار توزيع مى‌كردند و نمى‌گذاشتند كه بيت المال مدت طولانى در مخزن باقى بمانند و هر وقت توزيع مى‌كردند بعد از توزيع روى مخزن را جاروب مى‌نمودند و دو ركعت نماز شكر بجا مى‌آوردند؛ سپس مى‌فرمودند: «يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبارَها» «اشهدى انى ملئتُك بحق و فرقتك بحق» اى زمين شهادت بده كه با حق تو را پركردم و با حق تو را تقسيم كردم.

اين جمله مولاى متقيان حضرت على عليه السلام در هر عصر و زمان براى حكومت‌ها مفيد است، خصوصاً در عصر ما كه حكومت‌ها از مردم ماليات زياد مى‌گيرند كه در واقع اين يك نوع ظلم بر مردم است؛ زيرا حكومت‌ها فقط به اين فكر مى‌كنند كه چگونه خزانه دولت را پركنند، نه اين‌كه ماليات را بر اساس عدالت و انصاف بگيرند كه هم حكومت حق خود را گرفته باشد و هم بر مردم ظلم نشود. البته گرفتن اين‌گونه ماليات از نظر شرعى حرام است؛ زيرا علاوه بر اين‌كه به مردم ظلم مى‌شود بيت‌المال نيز توسط حكومت‌ها بى‌جا و بى‌مورد مصرف مى‌گردد و حتى براى دكور يك وزارت‌خانه پول‌هاى فراوانى مصرف مى‌شود كه شرعاً جايز نيست. وزيران و مقامات بلندپايه دولتى ماشين‌هاى عجيب وغريبى سوار مى‌شوند؛ در حالى‌كه مردم از فقر و گرسنگى شديد رنج مى‌برند و نان خشك را هم به سختى‌


[١] - بحارالانوار/ ج ٨٠، ص ٣٨٤.