انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٧٩ - طمع بى جا

متأسفانه در شرايطى كه ما زندگانى مى‌كنيم نيز چنين است؛ بعضى‌ها كه پول‌دار هستند، فكر مى‌كنند كه مردم فقير هيچ ارزش ندارند و همان‌گونه كه آن‌ها در دنيا از پول و ثروت برخورداراند و با هزاران نيرنگ و فريب آن را به‌دست مى‌آورند، در آخرت نيز با همين روش داخل بهشت مى‌شوند. اين عده غافل از اين است كه شرايط دنيا با شرايط قيامت متفاوت است و حساب قيامت دقيق‌تر از آن است كه ما در دنيا به آن فكر مى‌كنيم. پول دنيا در صورتى به‌درد آخرت انسان مى‌خورد كه آن را از راه حلال به‌دست آورده باشد و در راه خدا مصرف نموده باشد، حق فقرا و مساكين را اداء كرده و كارهاى خير انجام داده باشد؛ در غير اين صورت اگر مال انسان از طريق حرام به‌دست آمده باشد، از حق يتيم و مظلوم به‌دست آمده باشد، به حقوق و آبروى ديگران تجاوز شده باشد و يا به ناموس كسى اهانت شده باشد؛ آن مال و ثروت شعله‌هاى آتشى خواهد بود كه انسان درآن مى‌سوزد.

قرآن مجيد مى‌فرمايد: «خافِضَةٌ رافِعَةٌ»[١] آن‌هايى كه به دروغ، فريب، نيرنگ، ظلم و ستم، هوس‌بازى و رياكارى سعى كرداه‌اند تا خود را بلند ببرند، در روز قيامت پست و ذليل مى‌شوند. كسانى‌كه در دنيا به استضعاف كشيده شده و حقوق شان غصب گرديده است و براى اطاعت از حكم پروردگارجل جلاله تحقير شده‌اند، كسانى‌كه به خدا و روز قيامت ايمان داشته‌اند و از خوف عذاب قيامت بيم داشته‌اند؛ در روز قيامت به مقام بالايى خواهند رسيد. قرآن مجيد مى‌فرمايد: آن‌هايى‌كه پول‌پرست و ظالم اند، به خدا و روز قيامت ايمان ندارند، آنان بى‌جهت چنين توقعى دارند كه به بهشت مى‌روند؛ هرگز آن‌ها به بهشت نمى‌روند.

[١] - واقعه/ آيه ٣