انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٥٨ - طبيعت و تربيت
طفلهاى كه توسط دولتها نگهدارى مىشوند، به اسم مادرخود شناخته مىشوند؛ زيرا معلوم نيست كه پدر آنها چهكسانى هستند؟ در غرب متمدّن يك زن مىتواند با چندين مرد ارتباط داشته باشد و به همين دليل تشخيص نوزادان، حتى توسط لابراتوارها نيز نا ممكن مىشود.
«وَ الَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ»
مىفرمايد: انسان هلوع است مگر كسانىكه از عملهاى نا مشروع زنا و همجنسگرايى خود را حفظ مىكنند و از بى عفتى پرهيز مىنمايند؛ به عبارت ديگر خود را با فحشا و منكرات آلوده نمىكنند و عورت خود را هميشه پاك نگهمىدارند.
«إِلَّا عَلى أَزْواجِهِمْ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ»
مگر با همسران و كنيزان شان كه خدا آنها را حلال قرارداده است و كسى آنان را در اين مورد ملامت و سرزنش نمىكند.
قرآن مجيد مخالف غرايز انسانى نيست؛ بلكه به انسانها توصيه مىكند كه غرايز خود را تعديل كنيد و آنچه كه فطرت شما تقاضا دارد به همان مقدار اكتفا نماييد. دين اسلام دين فطرت است و نمىخواهد انسان بر خلاف فطرت خود عمل نمايد. انسان مثل حيوان نيست كه در عمل جنسى خط سرخ نداشته باشد؛ بلكه انسان در ابعاد مختلف زندگانى خود، حدود معين دارد و در هر شرايطى وظيفه دارد تا كرامت انسانى خود را حفظ نمايد. مسائل جنسى يكى از غرايز انسان است كه بايد اشباع شود و انسان از آن لذّت ببرد، لذّتهاى مشروع و حلال كه خلاف فطرت انسانى نباشد، از نظر اسلام جايز است. يكى از لذتهاى مشروع استفاده از مسائل جنسى است كه دين مقدس اسلام با شرايط و مقررات خاص آن را جايز مىداند؛ استفاده از مسائل جنسى بايد به حيثيت ظاهرى و باطنى انسان ضرر نرساند. لذتهاى حلال نيز از خود حدودى دارد كه بايد افراط و تفريط در آن