انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٣٥ - آرزوى كفار

عذاب دردناك قيامت را تحمل كند. آيه مباركه، آرزو و تمناى مجرمين را بيان مى‌كند كه در واقع زبان حال تمام مجرمين است.

«وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ثُمَّ يُنْجِيهِ»

آن‌چه در روى زمين است همه را به آتش عذاب كند و سپس مرا نجات دهد.

سؤال اين‌جا است كه چنين وحشتى از كجا پيدا مى‌شود كه وجود مجرمين را فرا مى‌گيرد؟ جواب واضح است؛ اعمال زشت و نا پسند انسان به وحشت روز قيامت تبديل مى‌شود؛ براى اين‌كه اشخاص مجرم در دنيا به كارهاى حيوانى مشغول‌اند و منكر خدا و روز قيامت مى‌شوند. براى رسيدن به قدرت، هزاران انسان بى‌گناه را بدون جهت به خاك و خون مى‌كشند. براى اين‌كه پول داشته باشند، ماشين (اتومبيل) آخرين سيستم داشته باشند، به خواسته‌هاى حيوانى و هوس‌هاى شيطانى خود برسند، دست به هر جنايتى مى‌زنند و اصلًا متوجه حلال و حرام نيستند. در حالى‌كه قرآن آن‌ها را از اعمال زشت و نا پسند شديداً منع نموده است. خداوند متعال جل جلاله احكام آسمانى را توسط پيامبران خود در هر برهه‌ى از زمان براى مردم ابلاغ نموده است؛ ولى آن‌ها از روى لجاجت قبول نكردند. لذا نتايج اعمال آنان به چنين وحشت شديد تبديل گرديده و آن‌ها را عذاب مى‌كند. اين يك امر طبيعى است كه هر عملى از خود عكس‌العمل دارد و عكس‌العمل گناه انسان عذاب روز قيامت است. در حالى‌كه متقيان اين چنين نيستند. «إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقامٍ أَمِينٍ»[١] متقيان در مقام أمن و أمان قرار دارند و براى آنان اصلًا وحشتى وجود ندارد. متقيان در بهشت برين، در پيش‌گاه پروردگار خود متنعّم هستند.

[١] - دخان/ آيه ٥١