محمدرضا مروّجي طبسي، نام فقيهي صاحب انديشه در تفسير و کلام است. اُنس با قرآن کريم در نگاشته‌هاي باقي‌مانده از او به‌راحتي مشاهده مي‌شود. برخي از انديشه‌هاي ايشان داراي نوآوري‌ و گوياي تمرکز فکري و پردازش مسائل مختلف قرآني و کلامي است. بهره‌گيري از ديدگاه‌هاي اين مفسر خراساني مي‌تواند به گسترش کارشناسانه عرصه تفسير شيعي و مباني آن ياري رسانده و برخي از چالش‌هاي اين حوزه را پاسخ گويد. نوشتار حاضر براي نخستين بار به شناسايي مباني و روش تفسيري اين فقيه مفسر پرداخته و نوآوري ديدگاه‌هاي او را برجسته مي‌کند. آشنايي با شخصيت، مباني و روش تفسيري آيت‌الله مروّجي طبسي، بخش‌هاي اين مقاله را شکل مي‌دهد.

واژگان کليدي: محکم و متشابه، تأويل، حجيت ظهور، تفسير به ‌رأي، تفسير روايي.

[١]. مدرّس حوزه علميه قم؛ ([email protected]).