حديث يكي از اقسام علوم نقلي است و توليد آن از نظر شيعه، منحصر به زمان معصومان:؛ از آغاز بعثت پيامبر اكرم٩ تا شروع غيبت کبري است. پس از اين دوره، دسترسي به احاديث از طريق روايت و نقل صورت مي‌گيرد كه همين مسئله سبب ايجاد اشتباهات و اختلافات در متن احاديث گرديده است. عده‌اي نيز براي پيشبرد مقاصد نادرست خود، کلماتي را جعل کرده و منتشر کرده‌اند. در گذشته، عالمان ديني از دو طريق با دگرگوني متون و كم و زياد شدن آن مقابله كرده‌اند؛ يكي تكيه بر سند نقل روايت كه از طريق آن، مانع رواج احاديث ساختگي مي‌شدند. روش ديگر، سازمان اجازات است كه گزارش کننده يک كتاب حديثي بايد از مؤلف آن يا شاگردان وي، اجازه نقل از آن کتاب دريافت مي‌کرد. با رونق صنعت چاپ، تحقيق و تصحيح، تنها راه دسترسي به متن درست احاديث گرديد و امروزه بدون توجه به شيوه‌هاي علمي تحقيق و تصحيح، استفاده از متون حديثي غير ممکن است.