علوم و معارف قرآن و حدیث

علوم و معارف قرآن و حدیث - علوم و معارف قرآن و حدیث - الصفحة ٥٥

-          نقد و توضيح آراء و انديشه‌هاى مطرح شده در متن؛

همچنين شايسته است، اين موارد در تعليقه آورده شود:

-          کامل کردن عباراتي که نويسنده به‌طور ناقص گزارش کرده است.

-          نقد نظرات نادرست نويسنده؛

-          بنا بر تصحيح کنوني، نشاني مواردي که نويسنده در جاي ديگرِ همين اثر از آن ياد کرده و يا به آن ارجاع داده، نوشته شود.

٨. نوشتن مقدمه براي متن تصحيح شده

بعد از اتمام تحقيق و تصحيح كتاب، نوبت به نوشتن مقدمه مى‌رسد که شامل موارد زير است:

الف) شرح‌حال مؤلف؛ در شرح‌حال نويسنده، مشخصات وي شامل نام پدر، اجداد، لقب، كنيه، تاريخ ولادت، تاريخ وفات، محل تولد و دفن، اساتيد و مشايخ اجازه، شاگردان، آثار علمى، انديشه‌هاى علمى و انديشه‌هاى سياسى و اجتماعى آورده مي‌شود.

ب) موضوع کتاب و توضيح آن؛ درباره موضوع كتاب و منابعي که مي‌تواند مرجع اين موضوع باشد، توضيحاتى نوشته مى‌شود.

ج) درباره کتاب؛ ويژگي‌هاى علمى و ادبى كتاب؛ ابتكارات مؤلف، استفاده مؤلف از منابع و مصادر، تأثيرپذيري مؤلف از انديشه و آثار ديگران، استفاده و استناد به كتاب در مصادر بعدى و اينکه كتاب به نام چه كسى نوشته شده، بيان مي‌گردد.

د) شيوه تصحيح و تحقيق بيان مي‌شود.

ه) نسخه‌هاى كتاب و نسخه‌هاى مورد استفاده بيان مي‌شود.

٩. فهرست‌ها

براي کتاب‌هاي تصحيحي سه نوع فهرست ضرورى است:

الف) فهرست مندرجات و مطالب؛ محتواي اين فهرست، بر اساس بخش‌ها، فصول و ابواب است. امروزه مرسوم است كه فهرست مطالب را به دو شكل مى‌آورند؛ ابتدا در يك صفحه مطالب اصلي را با عنوان فهرست اجمالى و سپس فهرست مطالب را با عنوان فهرست تفصيلى در چندين صفحه گزارش مي‌کنند.

ب) فهرست پايان كتاب؛ فهرست‌هايي فنى در پايان كتاب ارائه مي‌شود. هر كتاب