علوم و معارف قرآن و حدیث - علوم و معارف قرآن و حدیث - الصفحة ١٦

متشابه و معرفي تفسير به‌ رأي، بيانات نويي دارد که در پاسخ به برخي از شبهه‌ها راه‌گشاست.

١. قرآن، کلام خدا

مرحوم مروّجي، معتقد است که قرآن در لغت به‌معناي خواندن است.[٢١] در کاربرد مسلمانان، اين واژه براي مجموعه کلمات و آياتي به‌کار رفته که سوره‌هاي متعددي را تشکيل داده و منبع علوم و حکمت‌هاست. الفاظ قرآن کريم از سوره الحمد تا الناس به همين صورتِ موجود از ناحيه خداوند نازل شده است. نقش پيامبر٩، ابلاغ قرآن کريم بدون کم و زياد و سپس تبيين آن بود. ايشان وظيفه خويش در ابلاغ وحي را به‌درستي انجام دادند و آنچه اکنون در اختيار ماست، همان قرآني است که در طول تاريخ، مورد استفاده مسلمانان بوده و تا رسول‌الله٩ تواتر طريق و نسخه دارد. خداي متعال مي‌فرمايد:

Gأَ فَلا يتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فيهِ اخْتِلافاً كَثيراًF[٢٢]

بر اساس اين آيه، الفاظ قرآن، سخن پيامبر٩ نيست؛ بلکه گفتار خداوند است که در طول ٢٣ سال به‌واسطه جبرئيل٧ بر پيامبر٩ نازل شده است.[٢٣]

٢. مصونيت قرآن از تحريف

آيت‌الله مروّجي طبسي همانند مشهور مسلمانان، معتقد است که تحريف به افزوده و کاسته در قرآن کريم صورت نگرفته است. ايشان در استدلال بر اين سخن، ارجاع اهل بيت: به قرآن کريم را نشانه سلامت آن دانسته است. امامان: در روايات «عرضه به قرآن» مردم را به همين قرآني که در اختيارشان بود، ارجاع داده و سازگاري با اين کتاب را ملاک صحيح بودن يک روايت دانسته‌اند.

همچنين بر اساس مدلول حديث ثقلين، قرآن و اهل بيت: در بين مردم حضور دارند تا در قيامت بر پيامبر٩ وارد شوند. حضور قرآن در ميان مردم و جدا نشدن آن از عترت: به‌معني انحراف‌ناپذيري اين کتاب آسماني است.

تواتر قرآن کريم در دوره‌هاي گوناگون تاريخي، دليل ديگري بر سلامت آن است. وجود

[٢١]. ر.ک: القيامة، ١٨؛ الاسراء، ٧٨.

[٢٢]. النساء، ٨٢.

[٢٣]. ر.ک: خلاصة البيان، مقدمه.