صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٨٨ - توطئه دشمنان در تحريف حقايق

مردم تذكر بدهند، آن اين است كه، توطئه اين است كه ما را سرگرم به بعض مسائل بكنند.

مسائل اصلى را ما غفلت از آن بكنيم. اگر ما از آن مسائل اصلى غفلت بكنيم، مثلًا فرض كنيد اگر براى رئيس جمهورى ما موفق نشويم كه يك رئيس جمهورى يك آراى زيادى، مثلًا ملت موفق نشود كه چه بشود، خوب، اين منعكس مى‌شود در خارج كه مملكت ايران جورى است كه نمى‌تواند رئيس جمهورش را هم تعيين كند. چنانچه اگر موفق نشده بوديم به اينكه قانون اساسى را رأى به آن بدهيم و ملت رأى به آن بدهند، باز اين يك چيزى مى‌شد كه مملكت ايران بازنرسيده به آن حدى كه براى خودش يك نظمى تهيه كند. توجه داشته باشيد كه مبادا ما را در خارج از كشورمان متهم كنند به اينكه اينها رشد ندارند. اين يك مطلبى بسيار مهم است. آنها دارند كوشش مى‌كنند به اينكه، يعنى آن تفاله‌هاى رژيم سابق، آن اشخاصى كه وابسته به خارج هستند، كوشش مى‌كنند كه اينجا به هم بزنند اوضاع را. آنهايى كه در خارج نشسته‌اند و مى‌خواهند مسائل را آن طورى كه دلشان مى‌خواست منعكس كنند.

آنها در خارج منعكس مى‌كنند به اينكه ايران آشوب است. ايران به هم ريخته است.

يكى اينجا واقع مى‌شود، ده تا آنجا گفته مى‌شود. كم كم يك همچو مطلبى در دنيا منعكس مى‌شود كه ايران ثبات ندارد. استقرار ندارد. رشد سياسى تا حالا پيدا نكردند.

اينها براى آزادى الآن لايق نيستند. اين را مى‌خواهند. مى‌خواهند موجه كنند اين مطلب را كه اگر دخالت نظامى كردند، دنيا مقابلشان نايستد. چرا؟ بگويند براى اينكه ملتى بود كه نظامى نداشت. به هم ريخته بود و متزلزل بود و در معرض اين بود كه بكلى از بين برود. ما ديديم كه اينها رشد ندارند. يك رژيمى را پيش آورديم كه به اينها رشد بدهد.

سرپرستشان باشد. اين از مسائل بسيار مهم حالاى ما هست. اين مسائل ديگرى كه مى‌گوييد حكومتمان چه هست و نمى‌دانم رئيس فوجمان چه هست، اينها مسئله دوم است.

اينها آن وقتى كه شما مملكتتان را مستقرش كرديد، آن وقت بايد برويم سراغ اينكه زراعتمان چطور است. خانه‌مان چه جور است- عرض مى‌كنم- كشتمان چه جور هست‌