چه، يك سال، دو سال جنگ بشود تا بعد يك قدرتى بر قدرت ديگر پيروز بشود. اينجا آنجايى است كه انقلاب بود، واقعاً انقلاب بود. مرحوم «قرنى» [١] به من گفت كه سه ساعت و نيم، سه ساعت و نيم غلبه كرد ملت بر رژيم. يعنى آن وقتى كه آنها كودتا مى‌خواستند بكنند در تهران ما بوديم، و آنها بنا داشتند كودتا بكنند و جلويش گفتند روز هم بايد مردم بيرون نيايند. حكومت نظامى روز قرار دادند. آن حكومت نظامى روز را خدا خواست كه شكسته شد. آنها به من بعد گفتند كه اينها بنا داشتند كه كودتا بكنند و خيابانها را وقتى كه مردم نيستند، خيابانها را همه را بگيرند و شبش كودتا بكنند. مردم كه ريختند در خيابانها اينها اين طرحى كه داشتند خنثى شد. و ايشان مى‌گفت كه آنكه جنگ بين ملت و دولت واقع شد و رژيم واقع شد سه ساعت و نيم بود. در صورتى كه جاهاى ديگر، الآن شما مى‌بينيد كه در افغانستان چند سال است كه همه مسائل هست و حالا هم معلوم نيست كى ختم بشود. براى اينكه آنجا يك كودتايى است. كودتا يك نفر آدم بخواهد انجام بدهد، يك قدرتى مى‌خواهد يك ملتى را از بين ببرد، اما يك ملت خودش آمده است- و خودش آمده- و حريفش را بيرون كرده. ديگر خود ملت با خود ملت كه كارى ندارد.

پرهيز از شعارهاى اختلاف‌انگيز

حالا هم اشخاصى در بين اين ملت هست كه الهام از خارج مى‌گيرند. البته اقليت هم هستند، لكن اشخاصى هستند كه با هر زبانى با مردم مى‌توانند صحبت بكنند و شيطنت بكنند. بايد ملت ما توجه به اين توطئه داشته باشد كه توطئه‌اى كه محتمل است اين است كه ما را به هم بريزند. حتى توى جهاد سازندگى بروند يك كارهايى بكنند كه آنجا هم يك اختلافى بشود. نگذارند كار عمل بشود. در دبيرستان بروند. در دانشگاه بروند. هر جا بروند و ما را به هم بريزند. و دائماً شلوغى و دائماً اعتصاب و دائماً راهپيمايى و دائماً كارشكنى براى دولت و ملت، تا منعكس بكنند در خارج كه اينها نمى‌توانند خودشان را

[١] شهيد ولى اللَّه قرنى، اولين رئيس ستاد مشترك ارتش پس از پيروزى انقلاب اسلامى.