ديديد و ما ديديم كه آن دستاوردهاى فرهنگ ما، دانشگاههاى ما چه بودند و چه اشخاصى بوده‌اند. تحصيلات چه جور تحصيلى بود و آموزش چه آموزشى بود و براى چه مقصدى بود. اگر آموزش يك آموزش ما يحتاج ايران بود و براى ايران بود، ما بعد از پنجاه سال يا كمتر يا بيشتر داراى مدارس عاليه بوديم به اصطلاحشان، نبايد حالا يك مريضى كه يكقدرى مرضش پيچيده است، اطباى اينجا بگويند كه اين نمى‌شود اينجا، بروند خارج. بعد از پنجاه سال، اين همه خرجهاى فوق العاده، اين همه گرفتاريهاى فوق العاده و اين همه دانشگاهها و مدارس، ما حالا يك مريضى كه يك قدرى مرضش چه باشد باز بايد كوچ كنيم از اينجا و برويم انگلستان يا امريكا. دانشگاه چه كرده در اين پنجاه سال. اينهايى كه مى‌گويند كه ما دانشگاه را حفظ كرديم، و ما دانشگاه را چه كرديم، خوب بيايند بگويند ببينيم كه اين دانشگاه در اين پنجاه سالى كه طاغوت بود و شما هم خدمتگزار طاغوت، چه كرديد. عرضه كنيد كارهايى را كه كرديد. عرضه كنيد آن تعليماتى را كه كرديد، و آن اشخاصى را كه در آنجا تربيت علمى كرديد. مى‌گوييد پرورش هم در كنار آموزش است. اين پرورده‌هاى شما! اين فرآورده‌هاى شما كه در اين مملكت، سرتاسر اين مملكت مشغول عمل بودند، اينها وضع روحى‌شان، وضع عقيده ايشان، وضع اخلاقى‌شان چه بوده است؟ اين چه بوده است كه ما الآن بعد از يك سال و نيم يا يك قدرى بيشتر كه هى جدّيت شده است از اطراف كه يك قدرى اصلاح كنيد امور را، حالا هم اين آقاى جوان بر مى‌خيزند و مى‌گويند كه در آنجا زنهايى هستند كه موجب كذا و كذا مى‌شوند. و من مى‌دانم كه منحصر به آنجاست نيست، در وزارتخانه‌ها هم هست. و بعضى از وزارتخانه‌ها بسيار بد است. و من حالا اسم نمى‌خواهم ببرم. لكن وزير اگر اين حرفها را شنيد، اصلاح كند. مركز فحشا نيست وزارتخانه. مركز فحشا نيست دانشگاهها. مركز آموزش و پرورش بايد باشد.

تعليم و تربيت از ديدگاه قرآن‌

خداى تبارك و تعالى در يك سطر آموزش و پرورش را ذكر مى‌فرمايد. و در هيچ‌