اينهايى كه در كنار جمهورى اسلامى هستند و مى‌خواهند به اسم جمهورى اسلامى، به اسم اسلام، به اسم خلق، به اسم ملت كار بكنند، اينها را ببينيد چه مى‌كنند. ممكن است من هى بگويم «اسلام» و هى بگويم «فدايى اسلام» و «فدايى خلق» و هى بگويم «مجاهد اسلام» و «مجاهد خلق»، اين حرفها را بزنم، لكن وقتى به اعمال من شما ملاحظه كنيد، ببينيد كه از اول، من مخالفت كرده‌ام. در هرجا تفنگ كشيده‌ام و مخالفت كرده‌ام؛ هرجا بنا بود كه يك اصلاحى بشود، شما ديديد كه من آمدم و مقابلش ايستادم و مشتم را گره كردم و تفنگم را هم كشيدم. مى‌خواستند كه دانشگاههايى كه در خدمت استعمار بود- و جزء مهمّات اين مملكت است كه بايد دانشگاهش اصلاح بشود- همچو كه طرح اصلاح دانشگاه شد، سنگربندى شد در دانشگاه كه نگذارند اين كار بشود. حالا هم باز پشت همان سنگرها، نه آنجا در دانشگاه، اما در خارج دنبال اينند كه نگذارند اين اصلاح فرهنگى بشود؛ انقلاب فرهنگى بشود. اينها مى‌خواهند كه فرهنگ، همان فرهنگ باشد كه از تويش امثال اين اشخاصى كه وزير و وكيل سابق بودند، از تويش اينها درآيند و همينها اين كشور ما را به باد فنا بدهند، چنانكه دادند همان وكلايى كه در سابق بودند و همان وزرايى كه در سابق بودند و همان سردمدارهاى سابق؛ همان تحصيلكرده‌ها و روشنفكرهاى دانشگاه داخل و خارج بودند و همان مصيبتهايى كه به اين ملت وارد شد، به دست همين اشخاصى [بود] كه با اسم «ملت» و با اسم «مجاهدت» و با اسم «فدايى» و با اسم چه وارد شدند و نگذاشتند كه اين ملت به حال خودش باشد و هر چه شما داشتيد به جيب ديگران كردند و يك قدرى‌اش [را] هم خوردند دار و دسته شاه مخلوع. همين جمعيتها بودند كه الآن بر خلاف اين نهضت دارند فعاليت مى‌كنند.

هر روزى كه بخواهد اين نهضت يك قدم بردارد، مجلس شورا مى‌خواهد مفتوح بشود، مى‌بينيم كه يك بساطى در امجديه پيش مى‌آيد؛ يك غائله درست مى‌شود و مع الأسف، جوانهاى ما مطلع نيستند كه اينها چه دارند مى‌كنند؛ اين اشخاص چه دارند