صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٠٦ - آسيب ناپذيرى مسلمانان در اتحاد با يكديگر

الهام خداى تبارك و تعالى، همه با هم مجتمع شدند و با يك ايده و با يك حركت، حركت كردند و همه بساط را به هم زدند، اين رمز را بايد نگه داشت. اگر بنا باشد كه شما خيال كنيد ما حالا پيروز شديم و ديگر بايد برويم سراغ كارهاى خودمان، نه، ما پيروز نشده‌ايم، باز ما مورد تهديد اقتصادى و نظامى بزرگترين امپراتوريهاى دنيا هستيم و آن امريكاست كه قضيه رئيس جمهور نيست، قضيه امپراتورى است، قضيه استبداد است. ما الآن در مواجهه با يك همچو قدرتى هستيم و ساير قدرتها.

ما در اين طرفمان يك قدرت واقع شده، آن طرف يك قدرت، آن طرف يك قدرت و همه هم مى‌خواهند كه وضع ايران را از اينكه هست به هم بزنند. ما پيروز نيستيم الآن. پيروزى ما آن روزى است كه ايران و ان شاء اللَّه، ساير ممالكى كه مستضعفين دربند هستند، همه رها بشوند و اين ريشه‌هاى فاسدى كه بين مردم افتاده‌اند و مى‌خواهند آنها را از جمهورى اسلامى و از اسلام دلسرد كنند اينها هم با قدرت شماها از بين بروند. آن وقت پيروز هستيم و آن وقت هم بايد با هم باشيم.

آسيب ناپذيرى مسلمانان در اتحاد با يكديگر

مسلمين به حسب دستور خداى تبارك و تعالى، «يد واحده» [اند] نه دو تا دست،

يد واحدة على من سواهم. [١]

همه مثل اينكه يك دست، باز دو دست هم نفرموده است؛ براى اينكه دو دست هم ممكن است اين از اين طرف برود، آن از آن طرف. نه، دست واحد، همه‌شان مثل دست واحد مى‌مانند. مسلم اين طورى است و اگر مسلمين اين طور باشند كه آن طور وحدت با هم داشته باشند، كه مثل يك دست باشند، يد واحده باشند، اين ديگر آسيب بردار نيست. آسيب از داخل خود آدم، داخل خود ملت و كشور بر ما وارد مى‌شود و بر شما. از خارج هيچ ترسى نداشته باشيد، از داخل خودمان بترسيد. از اينكه با توطئه‌ها شماها را از هم جدا كنند و شماها را از پاسدارها و پاسدارها را از شما و ژاندارمرى را از ديگران و شهربانى را از ديگران و ملت را از آنها. اين آسيب يك آسيب‌

[١] بحار الانوار، ج ٢٨، ص ١٠٤ «يك دست هستند در برابر ديگران».