جوانهاى ما چه كردند اينها؟ شما به تلويزيون در ديشب، پريشب كه دادگاه را نمايش مى‌داد نگاه كرده‌ايد ببينيد كه آنهايى كه خودشان را نشان مى‌دهند يكى- دو تا مورد است، اينكه چه بوده است قصه؟ شما مى‌دانيد كه پاى بعضى از روحانيين ما را در حبس اره كردند؟ شما مى‌دانيد كه در تاوه گذاشتند اين جوانهاى ما را و بو دادند؟ ما چطور مطالبمان را به دنيا برسانيم؟ من گمان مى‌كنم كه شما هم نتوانيد؛ فردا وقتى كه رفتيد در محلهاى خودتان، شروع كنند آن قلمهاى اجير و آن خيانتكارهاى به همه بشريت، شروع كنند بر ضد شما يك چيزهايى را نوشتن كه حرفهاى شما را خنثى كنند، لكن به اندازه قدرتتان حق را بگوييد.

نهراسيدن ملت ايران از دخالت نظامى و حصر اقتصادى‌

ملت ما الآن قيام كرده است و نهضت كرده است، و من اميدوارم كه پيش ببرد و هيچ قدرتى نتواند در ايران ديگر آن كارهايى را كه مى‌كرد بكند. آقاى كارتر و امثال او الآن تمام همّشان اين است كه دوباره آن مسائل را برگردانند كه در زمان شاه مخلوع بود؛ لكن اين يك آرزويى است كه اين ابرقدرتها بايد به گور ببرند. ايران ديگر اجازه نمى‌دهد كه اينها دخالت در آن بكنند. اگر آنها خيال كرده‌اند كه نظامى زياد دارند و وسايل جنگ و آدمكشى زياد دارند، ما هم مظلوم زياد داريم و مشت گره كرده، و يوم مظلوم از يوم ظالم شكننده‌تر است. ما را اينها مى‌خواهند در تنگناى اقتصادى قرار بدهند و قرار داده‌اند. و مع الأسف اين دولتهايى كه ادعا مى‌كنند كه ما متمدن هستيم، و ادعا مى‌كنند كه ما مستقل هستيم، از همين مسأله فهميده مى‌شود كه اينها چكاره‌اند. كارتر آنجا نشسته و حكمفرمايى مى‌كند، و اين ملتها، دولتها يعنى، اين دولتهايى كه تحميل شده‌اند بر ملتها، اينها هم فرمانبردارى مى‌كنند؛ اينها هم استقلال ندارند. نه اينكه همين دولتهاى ضعيف استقلال نداشته باشند، معلوم شد دولتهاى قوى هم استقلال ندارند. اينها نمى‌توانند، مى‌ترسند از امريكا كه مخالفت با ما را نكنند، نه اينكه بخواهند مخالفت كنند؛ براى اينكه مخالفتشان براى خودشان هم ضرر دارد، شايد بيشتر هم ضرر داشته باشد. بسيارى از