شماست. تفرقه نكنيد، با هم برادريد، همه‌ إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ [١] برادرند. باز اين يك محكى است كه ما ببينيم كه به ديگران به چشم برادرى نگاه مى‌كنيم، و برادروار با هم هستيم يا نه، خداى نخواسته يك خصومتى تو كار هست، و يك گرفتاريهايى هست.

مؤمن آن است كه با مؤمن ديگر برادر باشد. اين عقد برادرى را خدا در اصل براى شما ايجاد كرده. برادرها، ما بين راه هستيم و دشمن در كمين، يك راهى است كه شخصى ما داريم مى‌رويم، كه اين صراط الهى است. دشمن ابليس است و مى‌خواهد نگذارد شما اين راه را طى كنيد، مراقبت از خودتان بكنيد كه اين راه را با سلامت طى كنيد، و در آنجا كه مى‌رويد با سلامت وارد بشويد. يك راهى هم، راهى است كه اجتماعى بايد برويم و برويد، و او پيشبرد اهداف اسلامى است، كه بحمد اللَّه تا اينجا كه آمديد خوب آمديد، و از اينجا به بعد هم با سلامت و خوبى پيش برويد. چنانچه همان حالى كه در زمان انقلاب و آن وقتى كه همه‌تان در خيابانها و در ميدانها وارد مى‌شديد آن حال را به نظر بياوريد، حالا هم همان حال را در خودتان احيا كنيد، ايجاد كنيد. آن حال را اگر در خودتان ايجاد كنيد، همه با هم برادر خواهيد بود، و اين آمالى كه در همه ممكن است خداى نخواسته باشد، اينها از بين مى‌رود و به جاى او صفا، برادرى مى‌نشيند.

جمهورى اسلامى امانتى در دست ملت‌

شما الآن يك امانتى دستتان هست بايد حفظش كنيد، آن امانت جمهورى اسلامى است. اين را خدا داد به ما. ما نبايد خيال كنيم كه ماها چه كرديم و چه كرديم. اگر ما بگوييم ماها چه كرديم، اين همان حرفهاى شيطان است، اين را خدا به ما داد. يك جمعيت كمى كه هيچ چيز نداشت، خدا به او عنايت كرد كه آن قدرتهاى بزرگ را شكست و جمهورى اسلامى را هم با همه نهادهايى كه دارد بحمد اللَّه تعالى تحقق پيدا كرد. الآن جمهورى اسلامى امانتى است دست ما. اگر ما در اينجا يكوقتى خداى نخواسته با هم خلاف بكنيم؛ سپاه پاسداران بين خودشان اختلافى باشد، بين خودشان با ساير

[١] بخشى از آيه ١٠ سوره حجرات: «جز اين نيست كه مؤمنين برادرند».