صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٤٦ - مجلس محل مباحثه نه مبارزه و جبههبندى
علاوه بر اينكه خداى تبارك و تعالى حاضر است در همه جا و ناظر است در همه جا، و پروندههاى همه شما پيش اوست و همه عالَم. علاوه بر اينكه بايد ملاحظه كنيد كه در حضور خداى تبارك و تعالى هستيد، هر نَفسى كه مىكشيد در حضور او هست، و هر كلمهاى كه ادا مىكنيد در محضر مبارك خداى تبارك و تعالى هست. و در محضر خداى تبارك و تعالى، بر خلاف دستور او جرم عظيمى است، و بايد ناظر بدانيد خدا را بر اعمال خودتان، بايد شما ديگران را هم تربيت كنيد. همه اشخاصى كه در هر مركزى هستند بايد آن مركز را به صورت يك تعليمگاه درآورند. همان طورى كه در صدر اسلام آنكه رئيس دولت بود، و آنكه سردار بود، سردار لشكر بود، با اعمال خودشان مردم را تربيت مىكردند، با حرفهاى خودشان، با كردار خودشان مردم را تربيت مىكردند، بايد ما كه دعوى اين را داريم كه مسلمان هستيم و تابع اولياى اسلام هستيم، بايد ما هم با كردار و رفتار خودمان تربيت كنيم مردم را.
مجلس محل مباحثه نه مبارزه و جبههبندى
اگر خداى نخواسته، انحرافى در مجلس پيدا بشود، چون منعكس مىشود به همه جا، ممكن است كه انحراف در سطح گستردهاى پيدا بشود و مسئوليت بزرگ باشد. چنانچه انحرافاتى را شما به واسطه اعمال و افعالتان از ملت سلب كنيد، اجر بسيار بزرگى را داريد، اجر انبيا را داريد. از الآن بناى بر اين نگذاريد كه ما يك جبهه كذا و يك جبهه كذا، از اول بناى مبارزه باشد، مبارزه نيست، مباحثه است، مباحثه، مباحثه نرم اسلامى.
مىخواهيد هر كدام مسائلى كه داريد به ديگرى بگوييد با برهان، با بيان، البته بايد بگوييد اما مبارزه نداريد با هم. و همه براى اسلام هستيد و خدمتگزار اسلام هستيد و مىخواهيد براى اسلام خدمت بكنيد. از حالا بنا نگذاريد به اينكه يك جبههبندى بكنيد، يك دسته اين طرف، يك دسته آن طرف و همان كارهايى كه در مجالس سابق مىكردند، و همان دعواها و نزاعهايى كه به انحطاط مىكشيد خودشان و ملت را. و من نمىدانم آيا در مجالس خارج از اين كشور يك همچو نزاعها و داد و قالها و بدگوييهايى بوده است كه