مى‌كردند. و به من گفت من رفتم در آن قلعه حسن فلك، [١] كه يك قلعه كوچكى است. رفتم آنجا ديدم آنها همان را مى‌گويند كه تهران مى‌گويند. من در پاريس اميدوار شدم به اينكه ما ان شاء اللَّه پيروز هستيم. وقتى بنا شد يك ملت اين طورى قيام بكند، اين يك دست غيبى تو [ى‌] كار است. اين نمى‌شود كه با تبليغ و با صحبت، و آخوند منبر برود يك چيزى بگويد، نمى‌شود. اين يك قضيه‌اى بود كه خدا خواست و ما پيروز شديم بحمد اللَّه. و اميدوارم كه پيروز هم بشويم تا آخر. لكن اين توجه بايد براى ملت ما باشد كه اينها مهمشان اين است كه در همين داخل ما را آسيب بزنند، [٢] آسيب بردار كنند. اين يك نقشه بود كه قم و تبريز با هم شروع كردند. نقشه است اين، كه به همان وضعى كه قم شروع كرد، به همان وضع تبريز شروع كرد، و در همان ساعت قبل از ظهر روز جمعه در اينجا به يك وضع خاصى شروع شد به اخلالگرى، و در تبريز همان وقت با همين وضع خاص، يعنى مثل اينكه همين يك گروه بودند دو تا شدند. يك دسته‌اش آنجا، يك دسته‌اش اينجا. به همين وضع آنجا شروع شد، كه معلوم است يك توطئه‌اى بوده است كه خوب دارند اينها و الآن هم در تبريز همين هستش. الآن هم به من اطلاع دادند كه دارند باز مجهز مى‌شوند اينها. مى‌خواهند كه نگذارند يك استقرارى در اين مملكت پيدا بشود تا منعكس بشود به خارج كه اينها قابل اين نيستند كه آزادى داده بشود. و ما بايد با تمام كوششمان، كوشش كنيم كه اين نقشه را خنثى كنيم. يعنى هر كه در هر جا هست خوب كار كند. اسلامى كار كند. اتكايش به اسلام باشد. شما در همان محلى كه هستيد، اسلامى كار كنيد. اين خواهرها در هر جا كه هستند، اسلامى كار كنند. كشاورزها در محل خودشان اسلامى كار كنند. وقتى بنا شد همه جا اسلامى كار كنند نظم پيدا مى‌شود. انتظام پيدا مى‌شود. اگر در ارتش به طور اسلامى عمل بشود، در ژاندارمرى، در شهربانى، در پاسدارها، در همه جا به يك نظم كار بشود، به يكجور كار بشود، كار پيش‌

[١] در نزديكى خمين واقع شده و چند خانوار در آن سكونت دارند. امام خمينى بارها از اين قلعه و مقايسه تظاهرات ساكنانش با مردم تهران ياد فرموده‌اند

[٢] اصل: ببينند.