ترجمه فکوک (يا کليد اسرار فصوص الحکم قونوي )
(١)
مقدمه مترجم
٩ ص
(٢)
بخش اول
١٣ ص
(٣)
تحقيق در احوال و شخصيت و آثار قونوى
١٣ ص
(٤)
وصية شيخ صدر الدين عند الوفاة
٢٤ ص
(٥)
هو
٢٩ ص
(٦)
وصيت شيخ صدر الدين قونوى هنگام وفات
٢٩ ص
(٧)
آثار و تأليفات شيخ كبير صدر الدين قونوى
٣٢ ص
(٨)
بخش دوم
٤٠ ص
(٩)
تحقيق در افكار و آراء قونوى
٤٠ ص
(١٠)
ملخصى از مقدمات و اصول نور الدين عبد الرحمن جامى
٤٥ ص
(١١)
اصل اول
٤٥ ص
(١٢)
اصل دوم
٤٦ ص
(١٣)
اصل سوم
٤٧ ص
(١٤)
اصل چهارم
٤٨ ص
(١٥)
اصل پنجم
٤٨ ص
(١٦)
اصل ششم
٥١ ص
(١٧)
اصل هفتم
٥٢ ص
(١٨)
اصل هشتم
٥٦ ص
(١٩)
اصل نهم در اشاره به بعضى از مراتب كليه و اصطلاحات طايفه صوفيه
٥٧ ص
(٢٠)
اصل دهم در اسماء حق تعالى
٥٩ ص
(٢١)
اصل يازدهم در عالم مثال
٦٠ ص
(٢٢)
اصل دوازدهم در مراتب كشف و انواع آن
٦٢ ص
(٢٣)
اصل سيزدهم در خلافت حقيقت محمديه
٦٤ ص
(٢٤)
اصل چهاردهم در بازگشت روح و مظاهر او به حق تعالى در قيامت كبرى و معرفت نبوت و رسالت و ولايت
٦٦ ص
(٢٥)
مقدمه مؤلف
٣ ص
(٢٦)
(1) فك
١١ ص
(٢٧)
(2) فك ختم فص شيشى
٢٢ ص
(٢٨)
(3) فك ختم فص نوحى
٢٥ ص
(٢٩)
(4) فك ختم فص ادريسى
٢٧ ص
(٣٠)
(5) فك ختم فص ابراهيمى
٣٠ ص
(٣١)
(6) فك ختم فص اسحاقى
٣٥ ص
(٣٢)
(7) فك ختم فص اسماعيلى
٤٣ ص
(٣٣)
(8) فك ختم فص يعقوبى
٥٧ ص
(٣٤)
(9) فك ختم فص يوسفى
٦٤ ص
(٣٥)
(10) فك ختم فص هودى
٧٩ ص
(٣٦)
(11) فك ختم فص صالحى
٨٤ ص
(٣٧)
(12) فك ختم فص شعيبى
٩٢ ص
(٣٨)
(13) فك ختم فص لوطى
١٠٤ ص
(٣٩)
(14) فك ختم فص عزيرى
١٠٦ ص
(٤٠)
(15) فك ختم فص عيسوى
١١٢ ص
(٤١)
(16) فك ختم فص سليمانى
١٢٠ ص
(٤٢)
(17) فك ختم فص داوودى
١٢٨ ص
(٤٣)
(18) فك ختم فص يونسى
١٣٦ ص
(٤٤)
(19) فك ختم فص ايوبى
١٤٠ ص
(٤٥)
(20) فك ختم فص يحيايى
١٤٥ ص
(٤٦)
(21) فك ختم فص زكريايى
١٤٨ ص
(٤٧)
(22) فك ختم فص الياسى
١٥٠ ص
(٤٨)
(23) فك ختم فص لقمانى
١٥٣ ص
(٤٩)
(24) فك ختم فص هارونى
١٥٦ ص
(٥٠)
(25) فك ختم فص موسوى
١٥٩ ص
(٥١)
(26) فك ختم فص خالدى
١٦٢ ص
(٥٢)
(27) فك ختم فص محمدى
١٦٤ ص
(٥٣)
الحمد لله العلى بذاته = و له تعالى اعظم الأسماء
٩ ص
(٥٤)
و شهادتى ان لا اله لنا و لا = مقصود الا الله ذو الآلاء
٩ ص
(٥٥)
و الله أكبر ان يقدر قدره = اعلى فهو م أكابر العلماء
٩ ص
(٥٦)
لكن أضاء لنا شموس ولاية = نبوية علوية الاضواء
٩ ص
(٥٧)
شمس الولاية نور روح المصطفى = و المرتضى في اول الإبداء
٩ ص
(٥٨)
كالنور في العينين معنى واحد = و تمايز بظهوره للرائى
٩ ص
(٥٩)
حتى يبلغنا الى عرفانه = بهما بنور الحجة البيضاء
٩ ص
(٦٠)
فالشكر لله المضيء بنوره = نور الولاية في دجى الرقباء
٩ ص
(٦١)
هي آية كبرى و أكبر آية = حدثت لدى الإبداع و الإنشاء
٩ ص
(٦٢)
و لقد تجلت في كمال ظهورها = بنبوة و امامة علياء
٩ ص
(٦٣)
في عالم الناسوت قد دلت على = ازلية اللاهوت للكبراء
٩ ص
(٦٤)
هو رحمة للعالمين بنوره = صلوا عليه و آله المجداء
١٠ ص
(٦٥)
سفراء رب العالمين لخلقه = و ائمة السعداء و الحنفاء
١٠ ص
(٦٦)
أسمائه الحسنى التي يدعى بها = أمثاله العليا لدى الكبراء
١٠ ص
(٦٧)
هم آل «يس» الذين بنورهم = سطعت عقول اجلة العقلاء
١٠ ص
(٦٨)
فعليهم الصلوات في الافاق من = رب السموات العلى الزرقاء
١٠ ص
(٦٩)
و هو الوصي لختم الأنبياء محمد = هادى العباد بحجة بيضاء«1»
١٠ ص
(٧٠)
آن نيست ره وصل كه انگاشتهايم = و ان نيست جهان جان كه پنداشتهايم
١٧ ص
(٧١)
آن چشمه كه خضر خورده زو آب حيات = در خانه ماست، ليك انباشتهايم
١٧ ص
(٧٢)
پاى استدلاليان چوبين بود = پاى چوبين سخت بىتمكين بود
١٧ ص
(٧٣)
غير آن قطب زمان ديدهور = كز ثباتش كوه گردد خيره سر
١٧ ص
(٧٤)
از نامه تو ملك جهان يافت دلم = و ز لفظ تو عمر جاودان يافت دلم
١٨ ص
(٧٥)
دلمرده بدم چو نامهات برخواندم = از هر حرفى هزار جان يافت دلم
١٨ ص
(٧٦)
أحلك ان ابث إليك شوقى = لأنك جنة و الشوق نار
١٨ ص
(٧٧)
آن بخت كو كه از در تو باز بگذرم = و آن دولت از كجا كه تو باز آيى از درم
١٩ ص
(٧٨)
سر رشته به دست توست و من دست آموز = چون سوى خودم كشى به سر باز آيم
٢٠ ص
(٧٩)
جز كه من ز فراق (كذا) تو در سر آمدهام = گرم تو دست نگيرى كجا توان برخاست
٢٠ ص
(٨٠)
شود ميسر و گويى در اين جهان بينم = كه باز با تو دمى شادمانه بنشينم
٢٠ ص
(٨١)
به گوش دل سخن دلگشاى تو شنوم = به چشم جان رخ راحت فزاى تو بينم
٢٠ ص
(٨٢)
اگر چه در خور تو نيستم قبولم كن = كه گر بدم و اگر نيك چون كنم، اينم
٢٠ ص
(٨٣)
به سوى من گذرى كن كه نيك مشتاقم = به حال من نظرى كن كه سخت مسكينم
٢٠ ص
(٨٤)
ز بود من اثرى در جهان نبود اگر = اميد ز وصل ندادى هميشه تسكينم
٢٠ ص
(٨٥)
بدان خوشم كه مرا جان به لب رسيد آرى = از آن سبب كه لب تست جان شيرينم
٢٠ ص
(٨٦)
گيرم كه نيايى و نپرسى حالم = در خواب خيال خويش بارى بفرست
٢٠ ص
(٨٧)
كنا حروفا عاليات لم نقل = متعلقات في ذرى اعلى القلل
١٣ ص
(٨٨)
انا أنت فيه و نحن أنت و أنت هو = و الكل في هو هو فسل عمن وصل
١٣ ص
(٨٩)
و انى و ان كنت بن ادم صورة = فلي فيه معنى شاهد بابوتى
١٦ ص
(٩٠)
گفتا به صورت ار چه ز اولاد آدمم = از روى مرتبت به همه حال برترم
١٦ ص
(٩١)
چو آدم را فرستاديم بيرون = جمال خويش بر صحرا نهاديم
١٧ ص
(٩٢)
و قد كان عند العارفين لظاهر = الوجود اعتبارات بنور البصيرة
٤٠ ص
(٩٣)
له كان ايضا كثرة نسبية = و وحدته ذاتية بالضرورة
٤٠ ص
(٩٤)
فوحدته كانت شئونات ذاته = و اصل الحروف العاليات العظيمة
٤٠ ص
(٩٥)
و ان شئون الذات عند اعتبارنا = حقائق انوار الصفات الحميدة
٤٠ ص
(٩٦)
بغير امتياز إذ حقيقة ذاته = هو الأحد القدوس عن كل كثرة
٤٠ ص
(٩٧)
فنور رسول الله اول صادر = تجلى و مجلى ذاته الاحدية
٤٠ ص
(٩٨)
و كان تجلى الذات للذات مجملا = بغير تفاصيل الصفات الحميدة
٤٠ ص
(٩٩)
و منه عقول الأنبياء تشعشعت = و أرواح كل الأنبياء تجلت
٤٠ ص
(١٠٠)
و من نوره العرش المجيد و كلما = يكون من الأكوان في كل نشأة
٤٠ ص
(١٠١)
لقد كان مصداق الوجود و نوره = شهودا و علما في صرافة وحدة
٦٧ ص
(١٠٢)
كما ان مصداق الشهود و نوره = وجودا و علما في صرافة وحدة
٦٧ ص
(١٠٣)
گر چه در زلف توست جاى دلم = در ميان دل حزين منى
١٠١ ص
(١٠٤)
تا بدانى كه از لطافت حسن = هم تو در بند زلف خويشتنى
١٠١ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص

ترجمه فکوک (يا کليد اسرار فصوص الحکم قونوي ) - صدرالدین قونیوی، محمد بن اسحاق - الصفحة ١٦ - تحقيق در احوال و شخصيت و آثار قونوى

يعنى به واسطه دورى و فرو رفتنش به كثرت خويش از اصلش كه همان مقام وحدانيت الهى نخستين است، چون او از بالاترين مراتب كه مرتبه برزخيت است- و بيانش گذشت- به پست‌ترين درجات كثرت و انفعال [: اثر پذيرى‌] فرود آمده و در همان جا ايستاده است، برعكس كاملان كه دايره درباره ايشان تمام شده است، چون اينان اگرچه فرود آمده‌اند ولى در فرود آمدنشان به بلندى بر شده‌اند، همچنان كه برخى از مفسران و ناقلان در ثناى پيغمبرمان صلى الله عليه و آله گفته‌اند:

خداوند از آدم [: حقيقت انسانى‌] تو را برگزيد و تو پيوسته فرود آينده و بالا رونده‌اى‌(١) ١٠/ ١ ولى متوقفان در پست‌ترين درجات اين چنين نيستند، زيرا آنان از نصف دايره پا فراتر ننهاده‌اند. اين راز اختصاص آدم است به حضرت الهيه، و سبب اول بودنش از جهت معنى، و آخر بودنش از جهت صورت، و جامع بودنش بين حقيقت وحدانيتي كه اصل و ريشه احكام وجوب است و بين كثرتى كه اصل و مايه احكام امكان است و در پايان، منتهى شدن كار به وحدانيت، از آن جهت كه هر چه از حد و مرز خويش درگذشت به ضد آن برگشت پيدا مى‌كند.

١١/ ١ در آن چه شنيدى نيكو انديشه كن كه اينها از مغزها و برگزيده‌هاى معرفت الهى و انسانى است، زيرا اگر آن چه را كه برايت بيان داشتيم دانستى، مراتب اسماء و تفاوت درجات آنها و همين طور تفاوت درجات موجودات- از آن جهت كه موجودات‌اند- و حقيقت بيان الهى را كه [مى‌فرمايد:]


(١). اين مضمون بيت قصيده تائيه ابن فارض مصرى قدس سره عارف مكاشف قرن هفتم هجرى است كه گويد:

و انى و ان كنت بن ادم صورة *** فلي فيه معنى شاهد بابوتى‌

يعنى اگرچه از روى صورت فرزند آدمم، ولى در من معنايى است كه گواه من است بر پدر بودن من مر آدم را. و عراقى مضمون آن را در آغاز لمعات چنين بيان داشته است:

گفتا به صورت ار چه ز اولاد آدمم *** از روى مرتبت به همه حال برترم‌