ترجمه فکوک (يا کليد اسرار فصوص الحکم قونوي )
(١)
مقدمه مترجم
٩ ص
(٢)
بخش اول
١٣ ص
(٣)
تحقيق در احوال و شخصيت و آثار قونوى
١٣ ص
(٤)
وصية شيخ صدر الدين عند الوفاة
٢٤ ص
(٥)
هو
٢٩ ص
(٦)
وصيت شيخ صدر الدين قونوى هنگام وفات
٢٩ ص
(٧)
آثار و تأليفات شيخ كبير صدر الدين قونوى
٣٢ ص
(٨)
بخش دوم
٤٠ ص
(٩)
تحقيق در افكار و آراء قونوى
٤٠ ص
(١٠)
ملخصى از مقدمات و اصول نور الدين عبد الرحمن جامى
٤٥ ص
(١١)
اصل اول
٤٥ ص
(١٢)
اصل دوم
٤٦ ص
(١٣)
اصل سوم
٤٧ ص
(١٤)
اصل چهارم
٤٨ ص
(١٥)
اصل پنجم
٤٨ ص
(١٦)
اصل ششم
٥١ ص
(١٧)
اصل هفتم
٥٢ ص
(١٨)
اصل هشتم
٥٦ ص
(١٩)
اصل نهم در اشاره به بعضى از مراتب كليه و اصطلاحات طايفه صوفيه
٥٧ ص
(٢٠)
اصل دهم در اسماء حق تعالى
٥٩ ص
(٢١)
اصل يازدهم در عالم مثال
٦٠ ص
(٢٢)
اصل دوازدهم در مراتب كشف و انواع آن
٦٢ ص
(٢٣)
اصل سيزدهم در خلافت حقيقت محمديه
٦٤ ص
(٢٤)
اصل چهاردهم در بازگشت روح و مظاهر او به حق تعالى در قيامت كبرى و معرفت نبوت و رسالت و ولايت
٦٦ ص
(٢٥)
مقدمه مؤلف
٣ ص
(٢٦)
(1) فك
١١ ص
(٢٧)
(2) فك ختم فص شيشى
٢٢ ص
(٢٨)
(3) فك ختم فص نوحى
٢٥ ص
(٢٩)
(4) فك ختم فص ادريسى
٢٧ ص
(٣٠)
(5) فك ختم فص ابراهيمى
٣٠ ص
(٣١)
(6) فك ختم فص اسحاقى
٣٥ ص
(٣٢)
(7) فك ختم فص اسماعيلى
٤٣ ص
(٣٣)
(8) فك ختم فص يعقوبى
٥٧ ص
(٣٤)
(9) فك ختم فص يوسفى
٦٤ ص
(٣٥)
(10) فك ختم فص هودى
٧٩ ص
(٣٦)
(11) فك ختم فص صالحى
٨٤ ص
(٣٧)
(12) فك ختم فص شعيبى
٩٢ ص
(٣٨)
(13) فك ختم فص لوطى
١٠٤ ص
(٣٩)
(14) فك ختم فص عزيرى
١٠٦ ص
(٤٠)
(15) فك ختم فص عيسوى
١١٢ ص
(٤١)
(16) فك ختم فص سليمانى
١٢٠ ص
(٤٢)
(17) فك ختم فص داوودى
١٢٨ ص
(٤٣)
(18) فك ختم فص يونسى
١٣٦ ص
(٤٤)
(19) فك ختم فص ايوبى
١٤٠ ص
(٤٥)
(20) فك ختم فص يحيايى
١٤٥ ص
(٤٦)
(21) فك ختم فص زكريايى
١٤٨ ص
(٤٧)
(22) فك ختم فص الياسى
١٥٠ ص
(٤٨)
(23) فك ختم فص لقمانى
١٥٣ ص
(٤٩)
(24) فك ختم فص هارونى
١٥٦ ص
(٥٠)
(25) فك ختم فص موسوى
١٥٩ ص
(٥١)
(26) فك ختم فص خالدى
١٦٢ ص
(٥٢)
(27) فك ختم فص محمدى
١٦٤ ص
(٥٣)
الحمد لله العلى بذاته = و له تعالى اعظم الأسماء
٩ ص
(٥٤)
و شهادتى ان لا اله لنا و لا = مقصود الا الله ذو الآلاء
٩ ص
(٥٥)
و الله أكبر ان يقدر قدره = اعلى فهو م أكابر العلماء
٩ ص
(٥٦)
لكن أضاء لنا شموس ولاية = نبوية علوية الاضواء
٩ ص
(٥٧)
شمس الولاية نور روح المصطفى = و المرتضى في اول الإبداء
٩ ص
(٥٨)
كالنور في العينين معنى واحد = و تمايز بظهوره للرائى
٩ ص
(٥٩)
حتى يبلغنا الى عرفانه = بهما بنور الحجة البيضاء
٩ ص
(٦٠)
فالشكر لله المضيء بنوره = نور الولاية في دجى الرقباء
٩ ص
(٦١)
هي آية كبرى و أكبر آية = حدثت لدى الإبداع و الإنشاء
٩ ص
(٦٢)
و لقد تجلت في كمال ظهورها = بنبوة و امامة علياء
٩ ص
(٦٣)
في عالم الناسوت قد دلت على = ازلية اللاهوت للكبراء
٩ ص
(٦٤)
هو رحمة للعالمين بنوره = صلوا عليه و آله المجداء
١٠ ص
(٦٥)
سفراء رب العالمين لخلقه = و ائمة السعداء و الحنفاء
١٠ ص
(٦٦)
أسمائه الحسنى التي يدعى بها = أمثاله العليا لدى الكبراء
١٠ ص
(٦٧)
هم آل «يس» الذين بنورهم = سطعت عقول اجلة العقلاء
١٠ ص
(٦٨)
فعليهم الصلوات في الافاق من = رب السموات العلى الزرقاء
١٠ ص
(٦٩)
و هو الوصي لختم الأنبياء محمد = هادى العباد بحجة بيضاء«1»
١٠ ص
(٧٠)
آن نيست ره وصل كه انگاشتهايم = و ان نيست جهان جان كه پنداشتهايم
١٧ ص
(٧١)
آن چشمه كه خضر خورده زو آب حيات = در خانه ماست، ليك انباشتهايم
١٧ ص
(٧٢)
پاى استدلاليان چوبين بود = پاى چوبين سخت بىتمكين بود
١٧ ص
(٧٣)
غير آن قطب زمان ديدهور = كز ثباتش كوه گردد خيره سر
١٧ ص
(٧٤)
از نامه تو ملك جهان يافت دلم = و ز لفظ تو عمر جاودان يافت دلم
١٨ ص
(٧٥)
دلمرده بدم چو نامهات برخواندم = از هر حرفى هزار جان يافت دلم
١٨ ص
(٧٦)
أحلك ان ابث إليك شوقى = لأنك جنة و الشوق نار
١٨ ص
(٧٧)
آن بخت كو كه از در تو باز بگذرم = و آن دولت از كجا كه تو باز آيى از درم
١٩ ص
(٧٨)
سر رشته به دست توست و من دست آموز = چون سوى خودم كشى به سر باز آيم
٢٠ ص
(٧٩)
جز كه من ز فراق (كذا) تو در سر آمدهام = گرم تو دست نگيرى كجا توان برخاست
٢٠ ص
(٨٠)
شود ميسر و گويى در اين جهان بينم = كه باز با تو دمى شادمانه بنشينم
٢٠ ص
(٨١)
به گوش دل سخن دلگشاى تو شنوم = به چشم جان رخ راحت فزاى تو بينم
٢٠ ص
(٨٢)
اگر چه در خور تو نيستم قبولم كن = كه گر بدم و اگر نيك چون كنم، اينم
٢٠ ص
(٨٣)
به سوى من گذرى كن كه نيك مشتاقم = به حال من نظرى كن كه سخت مسكينم
٢٠ ص
(٨٤)
ز بود من اثرى در جهان نبود اگر = اميد ز وصل ندادى هميشه تسكينم
٢٠ ص
(٨٥)
بدان خوشم كه مرا جان به لب رسيد آرى = از آن سبب كه لب تست جان شيرينم
٢٠ ص
(٨٦)
گيرم كه نيايى و نپرسى حالم = در خواب خيال خويش بارى بفرست
٢٠ ص
(٨٧)
كنا حروفا عاليات لم نقل = متعلقات في ذرى اعلى القلل
١٣ ص
(٨٨)
انا أنت فيه و نحن أنت و أنت هو = و الكل في هو هو فسل عمن وصل
١٣ ص
(٨٩)
و انى و ان كنت بن ادم صورة = فلي فيه معنى شاهد بابوتى
١٦ ص
(٩٠)
گفتا به صورت ار چه ز اولاد آدمم = از روى مرتبت به همه حال برترم
١٦ ص
(٩١)
چو آدم را فرستاديم بيرون = جمال خويش بر صحرا نهاديم
١٧ ص
(٩٢)
و قد كان عند العارفين لظاهر = الوجود اعتبارات بنور البصيرة
٤٠ ص
(٩٣)
له كان ايضا كثرة نسبية = و وحدته ذاتية بالضرورة
٤٠ ص
(٩٤)
فوحدته كانت شئونات ذاته = و اصل الحروف العاليات العظيمة
٤٠ ص
(٩٥)
و ان شئون الذات عند اعتبارنا = حقائق انوار الصفات الحميدة
٤٠ ص
(٩٦)
بغير امتياز إذ حقيقة ذاته = هو الأحد القدوس عن كل كثرة
٤٠ ص
(٩٧)
فنور رسول الله اول صادر = تجلى و مجلى ذاته الاحدية
٤٠ ص
(٩٨)
و كان تجلى الذات للذات مجملا = بغير تفاصيل الصفات الحميدة
٤٠ ص
(٩٩)
و منه عقول الأنبياء تشعشعت = و أرواح كل الأنبياء تجلت
٤٠ ص
(١٠٠)
و من نوره العرش المجيد و كلما = يكون من الأكوان في كل نشأة
٤٠ ص
(١٠١)
لقد كان مصداق الوجود و نوره = شهودا و علما في صرافة وحدة
٦٧ ص
(١٠٢)
كما ان مصداق الشهود و نوره = وجودا و علما في صرافة وحدة
٦٧ ص
(١٠٣)
گر چه در زلف توست جاى دلم = در ميان دل حزين منى
١٠١ ص
(١٠٤)
تا بدانى كه از لطافت حسن = هم تو در بند زلف خويشتنى
١٠١ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص

ترجمه فکوک (يا کليد اسرار فصوص الحکم قونوي ) - صدرالدین قونیوی، محمد بن اسحاق - الصفحة ٦٢ - اصل دوازدهم در مراتب كشف و انواع آن

شيخ ما- كه خداوند از وى خشنود باد- آگاهى بر آن داده است، لذا ما بر همين مقدار بسنده نموديم.

١٣/ ٨ ولى از اسرار اين فص يعقوبى تتمه‌اى لطيف و ظريف باقى مانده است كه آن را بيان نموده، سخن را بر آن- اگر خدا بخواهد- پايان مى‌بخشم و آن اينكه: حضرت يعقوب به تعريف دو دين ظاهر شد و به دو جزا هم جزا داده شد و از نوع جزاى او كه ملايم و سازگار [طبعش‌] نبود سختيهايى بود كه از دورى يوسف عليه السلام كشيد و آن در مقابل كارى بود كه از وى سرزده بود.

١٤/ ٨ چون از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايتي نقل شده است كه:

حضرت يعقوب پس از دورى يوسف به درگاه پروردگارش عرض كرد:

پروردگارا! فرزند و آرامش دلم را گرفتى او را به من برگردان كه فقط يك بويش كنم و سپس هر كار كه درباره من مى‌خواهى بكن. خداوند وحيش فرمود كه: آيا ندانستى اين كار براى چه صورت گرفت؟ گفت: نه! به او گفته شد:

تو روزى غذاى لذيذى مى‌خوردى و فقيرى گرسنه به در خانه‌ات آمد و درخواست طعام كرد و از آن غذا به او ندادى همان طور كه آن چه را دوست مى‌داشتى از او بازداشتى ما هم آن چه را كه دوست مى‌دارى از تو بازداشتيم. در پى اين امر، حضرت يعقوب به توبه و زارى افتاد و سپس هر وقت كه مى‌خواست غذايى بخورد، شخصى را به در خانه‌اش مى‌گماشت كه ندا مى‌داد: اكنون يعقوب- اسرائيل خدا- غذا مى‌خورد هر كس كه مى‌خواهد با او هم غذا شود بيايد.

و چون يوسف برادرش [بنيامين‌] را به اتهام آن جام [در مصر] نگه داشت، پيش از اينكه بداند عزيز مصر كيست، به يوسف نوشت:

بسم الله الرحمن الرحيم ١٥/ ٨ از طرف يعقوب، اسرائيل خدا، به عزيز مصر! درود بر تو! اما بعد: ما خانواده‌اى هستيم كه بلا و آزمايش جارى در ماست نيايم را در آتش‌