ترجمه فکوک (يا کليد اسرار فصوص الحکم قونوي ) - صدرالدین قونیوی، محمد بن اسحاق - الصفحة ١٣٢ - (١٧) فك ختم فص داوودى
[ص/ ٢٦: اى داوود! ما تو را در اين سرزمين خليفه كردهايم، ميان مردم بحق داورى كن و پيرو هوس مشو كه از راه خدا بگرداندت. كسانى كه از راه خدا بگردند به سزاى آن كه روز حساب را فراموش كردهاند عذابى شديد دارند].
٩/ ١٧ زبان أدب در اين آيه إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَنْ سَبِيلِ الله [كسانى كه از راه خدا بگردند] است، وگر نه قاعده و مقتضى روبرو سخن گفتن اين بود كه مىفرمود: تو اگر از
راه خدا بگردى عذاب شديدى خواهى داشت. لذا از مقام خطاب مواجهه و روبرو سخن گفتن به مغايبه و غير حاضر- آن هم از روى كنايه نه تصريح- بازگشت. حال آن چه را كه برايت بيان داشتم فراگير تا برترى خلافت حضرت داوود عليه السلام را بر خلافت حضرت آدم عليه السلام- بدان صورت كه پيش از اين آگاهيت دادم- و همين طور به سبب حكم ميان مردم، بدانى زيرا در خلافت حضرت آدم تصريح به حكم وجود ندارد، چون هنگامى كه خلافت به او داده شد، آن جا كسى نبود كه بر او حكم كند. و اما جن: از آنان جز ابليسى كه سر از سجده وى در آغاز پيچيده بود و او و همسرش را لغزانده و بار دوم به فريبى سقوطشان داد، نبود- برعكس داوود و سليمان عليهما السلام- زيرا حكم آن دو در جن و انس و غير آنان از موجودات ديگر جارى بود لذا جن و انس در تحت حكم آن دو بودند، يعنى بين: بَنَّاءٍ وَ غَوَّاصٍ وَ آخَرِينَ مُقَرَّنِينَ في الْأَصْفادِ [ص/ ٣٧: شياطين بنا و غواص را و ديگران را كه به زنجيرها بسته بودند] و بين دو امر فرق بزرگى هست.
١٠/ ١٧ و آن چه كه تأييد مطالبى را كه بيان داشتم- از برترى خلافت حضرت داوود و سليمان عليهما السلام بر خلافت حضرت آدم عليه السلام و برترى مرتبه آن دو را در علم و رسيدن به مقصود- مىكند خبر صحيحى است كه [از رسول خدا صلى الله عليه و آله] رسيده كه: خداوند او [: داوود] را بين علم و