ترجمه فکوک (يا کليد اسرار فصوص الحکم قونوي ) - صدرالدین قونیوی، محمد بن اسحاق - الصفحة ١٢٣ - (١٦) فك ختم فص سليمانى
عطايى غير منقطع و خالى از كم شدن و دور از آميزش با امور كاستى و كمى است، چنانكه خداوند مىفرمايد: قُلْ من حَرَّمَ زِينَةَ الله الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ من الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا في الْحَياةِ الدُّنْيا خالِصَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ [اعراف/ ٣٢: بگو چه كسى زينتى را كه خداوند براى بندگان خويش پديد آورده با روزيهاى پاكيزه حرام كرده است؟ بگو اين چيزها در زندگى دنيا متعلق به كسانى است كه ايمان آوردهاند و روز قيامت خاص ايشان است].
بيان الهى كه «روز قيامت خاص ايشان است» آگاهى است بر اينكه آنها اگرچه براى مؤمنان در اينجا حصول پيدا كرده است، ولى آميخته با كمبودها و رنجهايى است كه طبيعت اين جايگاه و عالم درهم پيچيده جز آن را نمىبخشد.
و در بهشت براى نيكبختان خالص آن هست، چون بهشت محل مقدسى است كه از هر چه باعث تيرگى و يا كمبودى هست پاك مىباشد زيرا آن جا- همان گونه كه پيغمبر صلى الله عليه و آله درباره كرسى و سقف آن خبر داده كه عرش رحمانى است كه به تمام صورتها احاطه دارد، مانند احاطه اسم رحمان به تمام موجودات- رحمت و علم و حكم است. اين را نيك انديشه كن.
٩/ ١٦ و اما كرسى، مظهر اسم «الرحيم» است كه تخصيص [به آن] دارد و محل استيلاى آن است، همچنان كه عرش محل استيلاى اسم «الرحمن» است- نه اسم ديگر- و آن [اسم الرحمن] عموميت دارد. و پيش از اين تو را آگاهى دادم كه هر آسمانى محل حكم اسمى از اسماء حق تعالى و استيلاى اوست و استناد و تكيه گاه آن آسمان به حق تعالى، به واسطه حيثيت آن اسم است و از مقام آن [اسم] امر وحى شده به آن آسمان- كه خداوند اشاره فرموده: وَ أَوْحى في كُلِّ سَماءٍ أَمْرَها [فصلت/ ١٢: و در هر آسمانى آن را وحى كرد]- تعين پذيرفته و مشخص مىشود. متوجه باش كه بخش بخش شدن رحمت ذاتى را به عامى و خاصى- و همين طور صفاتى- به تو شناساندم و آن را برايت مشخص نمودم.
و همين طور آگاهيت دادم رحمتى كه تمام موجودات را فرا گرفته همان وجود