رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور
(١)
مقدمه كلماتى چند حول مكانت و منزلت دعاء است
٩ ص
(٢)
فصل اول چهل كلمه مبارك منتخب ذكر و دعا از قرآن كريم و چهارده تبصره در بيان بعضى از اسرار است
١٣ ص
(٣)
فصل دوم در بيان سر اينكه ادعيه مأثوره حائز لطائفى خاص اند كه در روايات يافته نمى شوند و در آن يك تبصره است
٣١ ص
(٤)
فصل سوم در اينكه خداوند در هر چيز به كم اكتفاء كرد و حد براى آن معين فرموده است مگر در ذكر و دعا , و در آن چهار تبصره است
٣٥ ص
(٥)
فصل چهارم در بيان عدد مأثور در بعضى ادعيه و اذكار است
٥٣ ص
(٦)
فصل پنجم در بيان اوقات و امكنه است و در آن يك تبصره است
٥٦ ص
(٧)
فصل ششم در بيان طهارت داعى است
٦٢ ص
(٨)
فصل هفتم در احتراز از دعاى ملحون است و در آن دو تبصره است
٦٥ ص
(٩)
فصل هشتم در دعاى ماثور و غير مأثور است و در آن يك تبصره است
٧١ ص
(١٠)
فصل نهم در دو مطلب است يكى در اختلافات سنوح احوال دعات , و ديگر در بيان نحوه افاضه القاءات و در آن يك تبصره است
٧٥ ص
(١١)
فصل دهم در ادب مع الله است كه به هفت قلم آراسته شده است و در آن سه تبصره است قلم اول اينكه در ادب مع الله حضور قلب بايد , دوم اينكه بدون اذن تصرف نكند , سوم اينكه عبادت حبى باشد , چهارم اينكه خدا را به اسماى حسنى بخواند , پنجم در موضوع وقايه است , ششم در عدم اعتداى در دعا است هفتم در تعظيم اسماء الله تعالى است
٧٩ ص
(١٢)
فصل يازدهم در سر استجابت دعا است و در آن دو تبصره است
٩٩ ص
(١٣)
توضيح چهاردهم در بيان اينكه انسان كامل اسم اعظم الهى است
١١٨ ص
(١٤)
توضيح پانزدهم در بيان اكثار و دوام ذكر , براى حصول نتيجه
١٢٦ ص
(١٥)
توضيح بيست و چهارم در بيان خواص و آثار قرائت آيه( سخره)
١٢٧ ص
(١٦)
توضيح سى و هشتم در بيان ذكر يونسى و مسبحات ست
١٣١ ص
(١٧)
توضيح پنجاه و چهارم در بيان مراتب پنجگانه نون و حمد و ذكر و نكاح و قيامت و قلب و
١٣٥ ص
(١٨)
توضيح صد و بيست و پنجم در بيان معنى حديث شريف( من قال لا اله الا الله دخل الجنه)
١٤٦ ص
(١٩)
توضيح صد و سى و يكم در بيان اينكه مقام قرب هر كس به اندازه بندگى و عبوديت اوست
١٤٨ ص
(٢٠)
توضيح صد و سى و هشتم در بيان جنت و اقسام آن و اضافه آن به ضمير ياى متكلم در آيه آخر سوره فجر
١٥٠ ص
(٢١)
توضيح صد و چهلم در بيان مراتب و اقسام طهارت در انسان
١٥٢ ص
(٢٢)
توضيح صد و شصت و يكم در بيان اصل هشام بن سالم و حديث من بلغ
١٥٨ ص
(٢٣)
توضيح دويست و بيست و دوم در بيان معنى قول خداى عزوجل( فيها يفرق كل امر حكيم)
١٦٥ ص
(٢٤)
فهرست آثار قلمى مؤلف محترم
١٧٠ ص

رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١١ - مقدمه كلماتى چند حول مكانت و منزلت دعاء است

اميد آنكه در حوزه هاى علميه صحف ادعيه و اذكار كه از ائمه اطهار ما صادر شده اند , و بيانگر مقامات و مدارج و معارج انسانند از متون كتب درسى قرار گيرند , و در محضر كسانى كه زبان فهم و اهل دعا و سير و سلوكند و راه رفته و راه نمايند درس خوانده شوند .

در نظر اين كمترين اول( مفتاح الفلاح) شيخ بهائى , و پس از آن( عده الداعى) ابن فهد حلى , و بعد از آن( قوت القلوب) ابوطالب مكى و سپس ( اقبال) سيد بن طاوس , و در آخر انجيل اهل بيت و زبور آل محمد( صحيفه كامله سجاديه) در عداد كتب درسى در آيند كه نقش خوبى در احياى معارف اصيل اسلامى است . البته فهم و تعليم و تعلم آنها بدون معرفت به علوم ادبى و معارف نقلى و عقلى و عرفانى صورت پذير نيست , از تو حركت و از خدا بركت ليس للانسان الا ما سعى . و شك نيست كه نيل بدين معارف نورى الهى از بسيار مباحث رائج و دراج , به مراتب مفيدتر است بلكه به نسبت و قياس در نمى آيد , آن كجا و اين كجا . معلم بزرگ آيه الله مرحوم آخوند ملاحسينقلى همدانى كه به فرموده بعضى از مشايخ ما سيصد تن از اولياء الله در محضر انور او تربيت شده اند , مى فرمود : كتاب( مفتاح الفلاح) شيخ بهائى براى عمل كردن خوب است .

ششمين كتاب جامع عظيم الشأن( كافى) ثقه الاسلام كلينى كتاب دعا است در شصت باب , حافل چهار صد حديث از وسائط فيض الهى كه هر باب آن درى به روضه رضوانست , و هر حديث آن شاخه اى از شجره طوباى ايمان . تا چه رسد به جوامع كبار از قبيل( وافى) و( بحار الانوار) و( عوالم) و( فصل الخطاب ) و نظائر آنها .

جزء دوم مجلد نوزدهم( بحار) صد و سى و يك باب و خاتمه , در اذكار و ادعيه است كه چندين برابر كتاب( كافى) ياد شده است . علاوه اينكه در كتب و ابواب ديگر( كافى) و( بحار) نيز به مناسباتى در ادعيه و اذكار احاديثى روايت شده است .