رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٥٢ - فصل سوم در اينكه خداوند در هر چيز به كم اكتفاء كرد و حد براى آن معين فرموده است مگر در ذكر و دعا , و در آن چهار تبصره است

با توجه به توحيد قرآنى كه در( رساله وحدت از ديدگاه عارف و حكيم) بطور مستوفى بيان شده است , و با توجه به اينكه اسم جلاله امام ائمه اسماء است , و نيز با توجه به الوهت و اشتقاق معنى الله از اله و يا وله يا هاء كنايه و يا غيرها , عذوبت ذكر لا اله الا الله در كام ذاكر شيرين تر خواهد بود . در( مصباح الانس) برخى از اين مباحث عنوان شده است ( ص ١٢٠ ) و نكته( ٦٣٣ هزار و يك نكته) در فضيلت لا اله الا الله مطلوبست ( ١٢٥ ) . و فكر و ذكر را دو بال مرغ جان ملكوتيت]( در طيران و عروج به اوج سعادتت بدان . و بدانكه خيالات تو تنها كارى كه براى تو رسيده اند اين است كه تو را از سير به ديار ملكوت يعنى از اين طيران و عروج باز داشته اند . خيالات را براى حيوانات بگذار تو انسانى با عقل و عاقل و معقول باش .

زهد فروشى را حكايت كنند كه اين كريمه را انتخاب كرد و تلاوت مى كرد : قيل يا نوح اهبط بسلام منا وبركات عليك و على امم ممن معك و امم سنمتعهم ثم يمسهم منا عذاب اليم ( هود : ٤٩ ) زيرا كه چند حرف شفوى مكرر يعنى با وميم و واو در آن جمعند و مرائى را به كار آيند بخصوص ذيل آن و على امم ممن معك الخ .