وهابيت، مبانى فكرى و كارنامه عملى - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٢٧ - تبرك به پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) وآثار بازمانده از وى

«اوست كه زمين را براى شما گسترانيد، و آسمان را برافراشت، و از آسمان، آبى فرو فرستاد به وسيله آن آب، ميوه هايى براى شما فراهم ساخت».

حرف «بـ» در كلمه «بِهِ» در آيه، به معنى «سببيت» است وبه مؤثر بودن آب در پرورش ميوه ها تصريح مى كند.

اصولاً كار علم در تمام جهان، تفتيش در روابط پديده ها است تا اسباب طبيعى وعلل مادى را به دست آورده و پديده را از اين طريق بشناسد تا در نتيجه از منافع آن بهره مند گردد و از ضررهاى آن دورى جويد.

اشتباه جهان مادى اين است كه به چهره رويين جهان مى نگرد، و اسباب تبعى را، اسباب مستقل مى انگارد، در حالى كه پشت سر اين نظام، سبب واقعى است كه در حقيقت مدبر و كارگردان و كارگزار است، و تأثيرگذارى تمام پديده هاى زمينى و فلكى طبق مشيت اوست،و جهان با برنامه ريزى او به سير خود ادامه داده و پيش مى رود.

مولوى اين حقيقت را در ضمن چند بيت است:

دست پنهان و، قلم بين خط گذار *** اسب در جولان و، ناپيدا سوارخ

گه بلندش مى كند، گاهيش پست *** گه درستش مى كند، گاهى شكست

گه يمينش مى برد، گاهى يسار *** گه گلستانش كند، گاهيش خار

تير پرّان بين، و ناپيدا كمان *** جانها پيدا و، پنهان جان جان

تير را مشكن كه اين تير شهى است *** نيست پرتابى ز شصت آگهى است

ما رميتَ إذ رميتَ گفت حق *** كار حق بر تارها دارد سبق[١]