وهابيت، مبانى فكرى و كارنامه عملى - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٥٤ - ٧ توسل به انسان هاى پاك ووالا

رويداد اول پيامبر معلم آن نابينا بود، ولى در آنجا صحابى بزرگ عثمان بن حنيف . اينك تفصيل آن را از معجم كبير طبرانى نقل مى كنيم.

مردى در زمان حكومت عثمان چند بار براى انجام كارش پيش عثمان رفت، ولى موفق نشد، روزى عثمان بن حنيف را ديد و جريان را با او در ميان نهاد وى گفت برو وضو بگير و دو ركعت نماز بگزار و بگو:

«اللّهمّ إنّى أسألك وأتوجّه إليك بنبيّنا[١] محمّد نبى الرحمّة، يا محمّد إنّى أتوجّه بك إلى ربّك لتقضى حاجتى».

«پروردگارا! من تو را مى خوانم و به وسيله پيامبر رحمت «محمد»،به سوى تو روى مى آورم، اى پيامبر رحمت، من به وسيله تو رو به خداى تو آوردم، تا حاجتم برآورده شود».

وى اين كار را انجام داد و پيش خليفه رفت و حاجت او برآورده شد، سپس با عثمان بن حنيف ملاقات كرد و سند دعا را خواست وى گفت من با گروهى در حضور پيامبر بوديم كه مردى مبتلا به درد چشم آمد، و از حضرت درخواست دعا كرد پيامبر به او همين كار را كه من به تو گفتم تعليم داد.[٢]

٣. «يا محمّد إنّي أتوجه بك إلى ربّى».

لفظ «بك» در جمله ياد شده حاكى است كه واسطه شخص پيامبر است بنابراين او هر چند از پيامبر درخواست دعا كرد، و در اين درخواست براى مدعاى ما گواهى نيست.