وهابيت، مبانى فكرى و كارنامه عملى - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٩٨ - ٣ فرعونيان بر آتش عرضه مى شوند

گذشته از اين، آيات بعدى روشن مى سازد كه پس از درگذشت و بخشيده شدن و دخول او به بهشت، چراغ زندگى قوم او در اين جهان با يك صيحه آسمانى خاموش گشت، چنانكه مى فرمايد:

(وَ ما أَنْزَلْنا عَلى قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْد مِنَ السَّماءِ وَ ما كُنّا مُنْزلينَ) .

«بر قوم او، بعد از وى سپاهى از آسمان نفرستاديم و هرگز چنين نمى كرديم».

(إِنْ كانَتْ إِلاّ صَيْحَةً واحِدَةً فَإِذاهُمْ خامِدُونَ).[١]

«چيزى نبود، جز يك صيحه ناگهانى، كه همگى به خاموشى گراييدند!».

از اين دو آيه استفاده مى شود كه پس از ورود او به بهشت، قوم وى در اين جهان مى زيستند كه ناگهان مرگ، آنان را فرا گرفت و چنين بهشتى، جز بهشت برزخى چيزى نمى تواند باشد.

٣. فرعونيان بر آتش عرضه مى شوند

(النّارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْها غُدُوّاً وَ عَشِيّاً وَيَومَ تَقُومُ السّاعة أدخِلُوا آلَ فِرْعَونَ أَشَدَّ العَذابِ). [٢]

«آل فرعون صبح و عصر، بر آتش، نشان داده مى شوند،و روزى كه آخرت برپا مى گردد حكم مى شود كه آل فرعون را بر سخت ترين عذاب وارد سازيد».

با توجه به مفاد دو بخش آيه، بقا و حيات آنان در جهان برزخ روشن مى گردد، زيرا:

پيش از رسيدن قيامت، صبح و عصر بر آتش عرضه و نشان داده مى شوند، ولى پس از برپا گشتن قيامت به سخت ترين عذاب وارد مى گردند.