وهابيت، مبانى فكرى و كارنامه عملى - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٦٦ - ٢ محبت پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) و خاندان او
خدا را نافرمانى مى كنى در حالى كه به دوستى او تظاهر مى كنى؟! اين ادعايى محال و مايه تعجب و شگفت است.
هرگاه دوستى تو صادقانه بود، او را اطاعت مى كردى. زيرا انسان محب، پيوسته مطيع محبوب است.
راه دوم: ابراز محبت در مناسبت هاى مختلف است از طريق:
الف: شادمانى به هنگام شادى محبوب، و اندوهگين شدن به هنگام اندوه و غمگينى او.
ب: برپا كردن مجالس شادمانى و سرور در ايام ولادت پيامبر و يا بعثت او.
ج: نشر سخنان و نوشته هاى او.
د: حفظ و صيانت آثار و يادگارهاى او.
هـ: آرامگاه او را گرامى داشته و براى صيانت از آن، بناى يادبودى بر روى آن بسازد.
انجام اين امور و نظاير آن كه مشروع وجايز مى باشند، درباره پيامبر وبستگان اونوعى اظهار حب و مهر ورزى به آنهاست
ترمذى در سنن خود روايت مى كند:
«انّ النبىّ أخذ بيدالحسنَ والحسينَ وقالَ: من أحبَّني وأحبّ هذين الغلامين وأباهما وأُمهما كان معى فى درجتى يوم القيامة».[١]
«پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)دست حسن وحسين (عليهما السلام)را گرفت و فرمود: هر كس مرا،
[١] جامع الأُصول: ٩/١٥٧، حديث شماره ٦٧٠٦.